مقدمه

انسانها در طول حیات خود همواره در معرض خطرات و حوادث بوده اند.گسترش شهرنشینی ، پیشرفت علم و صنعت گرچه باعث افزایش حوادث شده اما توانایی انسان را در پیشگیری و رویارویی  با  حوادث نیزافزایش داده است. حوادثی که سالیانه جان هزاران نفر را در دنیا می گیرند ، به چندین هزار نفر آسیب وارد می کنند و هزینه های بسیاری را به جامعه ها وارد می کنند .

  حوادث چون دشمنی قهار تمامیت ارضی و کیان ملی  کشورها را تهدید می کنند و جان انسانها را می گیرند . لذا همه دولتها برای حفظ امنیت و سلامت شهروندان  و جامعه می کوشند تا توان خود را در برخورد با حوادث افزایش دهند، تا هنگام حادثه بتوانند از جامعه و کشورشان دفاع کنند.کمک به آسیب دیدگان و بازماندگان حوادث جدای وظیفه انسانی که بر عهده همه (هم دولت و هم ملت) می باشد،نقش به سزایی در تامین امنیت  و سلامت جامعه دارد . ضمن اینکه کمک رسانی به موقع و اصولی نقش مهمی در کاهش تلفات و عوارض این حوادث  و نقش به سزایی در کاهش هزینه های بعدی دارد .

حوادث و کشور ما

  کشور ما یکی از کشورهای حادثه خیز دنیا است . هر بیست و پنج دقیقه یک نفر در اثر تصادف در ایران می میرد . روزانه  صدها نفر در تصادفات شهری و جاده ای  گرفتار می شوند . هر سال صدها نفر در آبهای کشور غرق می شوند . مرتب اخبار مشکلات و مرگ ومیر کوهنوردان شنیده می شود . قرار گرفتن ایران روی خط زلزله باعث شده تا هر از گاهی زلزله ای میهب بخشی از کشور را بلرزاند . همه ساله روستاها و شهر های بسیاری از کشورما در معرض سیل قرار دارد.به این همه باید ماشینها و جاده های غیر استاندارد و نا ایمن ، ساختمانهای غیر مقاوم ٬ ساخت و ساز های غیر اصولی و... را نیز اضافه کرد.

امداد و نجات چیست

یاری رساندن به کسانی که در اثر حادثه نیازمند کمک هستند را امداد گویند. مثل دادن غذا و اسکان بازماندگان زلزله .

به مجموعه اقداماتی که برای رهایی و خروج یک مصدوم از صحنه حادثه انجام می شود ، نجات می گویند . مثل خارج کردن مصدوم از میان لاشه ماشینهای تصادفی ،نجات یک نفر از زیر آوار،نجات یک غریق در دریا ، پیدا کردن کسی در کوه . همه و همه مثالهایی از امداد و نجات هستند.

امداد ونجات شاخه های مختلفی دارد از جمله : آب و سیلاب – آوار – جاده – کوه.

اهمیت امداد و نجات در حوادث

  هنگام بروز حادثه تعدادی از افراد دردم جان می دهند اما عده ای نیز زنده می مانند،اما در صحنه حادثه درگیر می شوند. مانند کسانی که بعد از زلزله زیر آوار می مانند ،یا کسانی که زیر بهمن مدفون می شوند و ... . مهم ترین کار بعد از حادثه دسترسی به این افراد  و خروج آنها از صحنه حادثه است . قبل از اینکه جانشان را از دست بدهند و بدون اینکه آسیب جدیدی ایجاد شود . و این وظیفه نیروهای امدادی است . همانگونه  که می بینید زمان در انجام این وظیفه نقش مهمی دارد . نیروهای آموزش دیده و مجهز در کاهش تلفات و عوارض حوادث نقش به سزایی دارند و بسیار تاثیر گذارند.

یک سازمان امداد و نجات چه خصوصیاتی باید داشته باشد

یک سازمان امداد و نجات باید چه خصوصیاتی را داشته باشد تا بتواند به وظایف خود به خوبی عمل کند؟

1-  در دسترس بودن : یعنی یک ارتباط آسان با شهروندان که منبع اصلی اطلاع دهنده حادثه هستند مثل اورژانس ،آتش نشانی یا پلیس که باگرفتن یک شماره چند رقمی یکسان در تمام کشور می توان با آنها ارتباط برقرار کرد.

2-  شبانه روزی بودن : حادثه خبر نمی کند.وجود تیم امداد و نجاتی که فقط در ساعات اداری فعال است، یا روزهای خاصی حضور دارد عملا مانند نبودن است . مثل اینکه تنها بیمارستان یک شهر شبها تعطیل باشد . تیم امداد و نجات باید در تمام روزها و در تمام ساعات شبانه روز به طور کامل در دسترس باشد .

3-  آماده بودن : تیم امداد در تمام ساعات شبانه روز بدون توجه به وجود یا عدم وجود حادثه باید آماده باشد.مثل آتشنشانی که ممکن است چند روز هم آتش سوزی نباشد . اما این دلیل نمی شود که نیروهایش به خانه بروند .

4-  نیروی انسانی : وقتی قرار است تیمی به طور کامل همواره آماده باشد باید نیروی لازم را تامین کند. مثلا اگر تیم آتشنشانی یک پایگاه نیاز به سه نفر نیرو  در هر شیفت دارد برای شبانه روزی بودن باید حداقل دوازده نفر نیرو داشته باشد.

5-  حرفه ای بودن : امداد گر باید حرفه ای باشد و شغلش امداد گری باشد تا اول حضور دائم داشته باشد دوم قابل برنامه ریزی و آموزش باشد . سوم پاسخگو باشد . امروزه تمام ارکان جامعه حتی ورزش هم حرفه ای شده است و کسانی می توانند در ورزش پیشرفت کرده موفق باشند که شغلشان ورزشکاری باشد . پس نمی توان مسئولیت امداد و نجات یک شهر و کشور را به نیروی داوطلبی سپرد که امداد گری اولویت زندگیش نیست .

6-  آموزش : نیروهای امداد باید توان کار و امداد رسانی در آب ،کوه ،جاده و هر جای دیگری را داشته باشند . پس باید نیروهای توانمند و آموزش دیده ای باشند در تمام دنیا کوهنوردان زبده ، شناگران و نجات غریقان حرفه ای به استخدام تیم های امداد در می آیند.سازمان امداد باید دارای تیم های تخصصی برای اجرای عملیات در کوه ، دریا ،جاده و شهرها باشد .

7-  تجهیزات کامل و تخصصی امداد و ایاب و ذهاب : امروزه دیگر بدون تجهیزات نمی توان به مبارزه با حوادث رفت . آوارهای آسمان خراشها را نمی توان با بیل جابجا کرد . گستره یک کشور با کوهها و دشتها را نمی توان با پای پیاده تحت پوشش قرار داد . امروزه برای رسیدن تیم امداد به دور افتاده ترین نقاط هر کشور فقط چند دقیقه زمان لازم است .

8-  قانون و شرح وظایف شفاف : تیم امداد باید به طور شفاف وظیفه امداد رسانی به تمامی شهروندانی که جان و یا مالشان در هر نقطه کشور در معرض خطر است را داشته باشد.

9- حضور در همه نقاط و کنترل مناطق حادثه خیز : تیم های امدا باید در نقاطی که بیم حادثه می رود حضور داشته باشند . مثل دریاها،جاده ها و کوهها . و همچنین باید دارای پایگاه های مختلف در سطح شهرها و روستاها باشند . همین تیمها هستند که با اختیارات خود سعی می کنند تا مانع بوجود آمدن حادثه شوند . زیرا عملا همین تیمها در صورت بروز حادثه درگیر می شوند . همانگونه که مثلا آتش نشانی برای ایمنی تبلیغ می کند .

امداد ونجات در دنیا

  در تمام دنیا وظیفه امداد و نجات به یک ارگان مشخص واگذار شده است. مثلا در  کشورهای عربی سازمانی به نام "دفاع مدنی"وجود دارد که هم آتشنشانی است و هم وظیفه امداد و نجات را انجام میدهد . یا در بعضی کشورها پلیس امداد این وظیفه را به عهده دارد . در بعضی از کشورها هم سازمانی جداگانه برای این کار و جود دارد . مثل کشور ما که قبل از پیروزی انقلاب سازمانی بنام سازمان دفاع غیر نظامی داشت . در هر صورت در تمام دنیا یک سازمان مشخص با نیرو های حرفه ای و آموزش دیده متولی امداد و نجات است .

امداد و نجات در کشور ما

   همگی شاهد سرنشینان خونین و آسیب دیده خودروها بوده ایم که توسط مردم بدون توجه به هیچ اصولی از خودرو های تصادفی خارج شده اند . کم نیستند کسانی که در تصادف در ماشینهایشان گرفنار شده اند و آنقدر کسی به دادشان نرسیده تا ماشینهایشان آتش گرفته است و سوخته اند . بسیارند کسانی که هنگام خروج از صحنه حادثه آسیب های جدی دیده اند و تا آخر عمر از آن آسیب رنج می برند .

  کوهنوردان و رو ستاییان بسیاری در کوه گرفتار شده اند و کسی به فریادشان نرسیده تا مرده اند . بسیارند کسانی که با یک شنای ساده تفریحی در آب غرق شده اند و هیچکس به دنبال زنده و مرده آنها نرفته است .

  همه ما تجربه حادثه را داریم یا دچار آن شده ایم یا در جریان آن قرار گرفته ایم  و بسیار این جمله را در مراجعات به نهادها و سازمانهای مختلف هنگام درخواست کمک شنیده ایم :"این کار در حیطه وظایف ما نیست" . و بطور مثال دیده ایم که هماهنگی برای برخواستن یک بالگرد  در کشور ما گاه روزها طول می کشد و گاه اصلا به نتیجه نمی رسد . به راستی تاکی باید هموطنان ما لای آهن پاره های ماشینها ، زیر آوار ساختمانها ، درون آب رو دخانه و دریاها ، در محاصره سیلابها و سرگردان میان کوهها ، نیازمند اندکی کمک باشند و هیچ فریاد رسی نداشته باشند . تا کی باید شاهد جان دادن و جان کندن مظلومانه و غریبانه هموطنانمان باشیم ؟ چرا و ضعیت امداد و نجات در کشور ما به وضع اسفبار فعلی رسیده است ؟ به راستی اشکال در کجاست ؟ آیا ما متولی امداد و نجات در کشور نداریم ؟ کمبود بودجه داریم ؟ نیروی انسانی نداریم ؟ خلا قانونی داریم ؟ کوتاهی مسولین عامل اصلی است ؟ اشکال در کجاست و چه کسانی باید آن را حل کنند ؟

متولی امداد و نجات در کشور ما کیست؟

   اگر شما یک روز صبح به استانداری یا فرمانداری استان محل سکونتتان بروید و بگوید که می خواهید دو میلیارد تومان پول به ارگانهای درگیر و مسئول در امداد ونجات کمک کنید، و از آنها بخواهید تا

نام این ارگانها رادر اختیار شما قرار دهند ٬ لیستی بلند بالا در اختیار شما قرار خواهد گرفت که در آن به احتمال زیاد این نام ها را خواهید دید : جمعیت هلال احمر ، ستاد حوادث غیر مترقبه ، شهرداری ، آتش نشانی ، هیات کوهنوردی ، اورژانس ، نیروی انتظامی و نظامی ،هوانیروز ٬ راهداری و ... . اما اگر یک روز دیگر به همه آن ارگانها بروید و برای حادثه ای درخواست کمک کنید ، همان جمله معروف را خواهید شنید "این کار در حوزه وظائف ما نیست" . اگر در صحنه تصادف هم با تک تک این ارگانها تماس بگیرید و احیانا در وقت اداری باشد و جواب شما را هم بدهند باز همان جمله را خواهید شنید ! و نکته جالب این داستان این است که در هر دو صورت حق با آنان است ! یعنی اینکه تمام این ارگانها به نوعی با امداد و نجات درگیر هستند یا شده اند ؛ اما در واقع هیچکدام هم نه مسئولیت واقعی آن را برعهده دارند و نه در برابر آن پاسخگو هستند .

اکنون به نظر شما کدامیک از ارگانهای ذکر شده خصوصیات یک سازمان امداد و نجات را که در بالا گفته شد دارد ؟

وظیفه اورژانس انجام اقدامات درمانی اولیه و انتقال مصدوم به مراکز درمانی است . وظیفه نیروهای نظامی و انتظامی مشخص است . حضور نیروهای اورژانس و انتظامی در صحنه حادثه برای رسیدگی به مصدومان و برقراری نظم و امنیت ضروری است ؛ اما این ارگانها برای امداد و نجات نه آموزش دیده اند نه نیرو و امکانات لازم را دارند . ضمن اینکه درگیر شدن این واحدها با امداد و نجات آنها را از وظیفه اصلیشان باز می دارد .

هیات ها و فدراسیونهای ورزشی متولی ورزش کشور هستند . هیچگاه مثلا فدراسیون اتومبیل رانی متولی امنیت جاده های کشور نیست ، همینطور فدراسیون کوهنوردی و شنا ارتباطی به امنیت کوهها و دریا های ما ندارند .  همینطور سایر ارگانهای ذکر شده هیچکدام سنخیتی با امداد و نجات ندارند .

شاید مرتبط ترین ارگان با امداد و نجات در کشور سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر است ؛ که به هیچ عنوان نه توان آن را دارد نه ساختارش برای این کار طراحی شده است . جمعیت هلال احمر گرجه در کشور ما به صورت یک ارگان نیمه دولتی اداره می شود اما در واقع یک NGO و سازمان غیر دولتی است . و هیچگاه نمی توان  مدیریت امداد و نجات یک کشور را به یک انجمن غیر دولتی که طبعا آنگونه که باید قابل کنترل و پاسخگو نیست سپرد . ضمن اینکه اساس کار جمعیت هلال احمر بر کار  داوطلبانه است و همانگونه که می دانید این جمعیت فاقد نیرو های  شبانه روزی آماده است ؛ و هیچ پل ارتباطی دایمی هم با مردم ندارد . شاید هلال احمر در جمع آوری و ساماندهی نیروهای داوطلب  و برای شرایط خاص که بتوانند به نیروهای امدادی کمک کنند موفق باشد؛ اما  همانگونه که نمی توان ارتش یک کشور را به یک سازمان غیر دو لتی و داوطلبانه سپرد دفاع از مردم در برابر حوادث را هم نمی توان به چنین سازمانی سپرد . ضمن اینکه سازمان امداد و نجات زیر مجموعه ای از ساختار گسترده جمعیت هلال احمر است و یک سازمان مستقل نیست که گاه توان و نیروهایش صرف سایر قسمتهای جمعیت می شود در حالیکه برای اداره امداد و نجات یک کشور نیاز به سازمانی  با بودجه و مدیریت مستقل می باشد.

سازمان آتشنشانی از امکانات و وظایف تصریح شده قانونی در تمام کشور برخوردار نیست و علی رغم داشتن پل ارتباطی با مردم و نیروهای نسبتا حرفه ای و سازمان یافته  در تمام کشور حضور ندارد و برای خدمت رسانی در جادهها ، کو هها و دریا ها آماده نشده است و عملا یک سازمان شهری است .

اینکه بسیاری از  نهادهای کشور خواسته و نا خواسته درگیر ماجرای امداد و نجات شده اند نشان دهنده این است که عملا هیچ سازمانی و جود ندارد که پاسخگوی امداد و نجات در کشور باشد و هیچ کس این کار را به طور کامل انجام نمی دهد . اینچنین است که وقتی حادثه ای پیش می آید در زمان طلایی که هنوز امید به نجات مصدومین میرود بخصوص در مناطق غیر شهری عملا هیچ تیم امدادی نیست و وقتی هم تیم های امداد در صحنه می رسند نیرو های همه ارگانها را در صحنه حادثه می بینید بدون اینکه وظیفه هر کس مشخص باشد.

وضعیت بودجه

در کشور ما سالانه میلیاردها ریال هزینه امداد و نجات می شود . اما اکثر این مبالغ  در نبود برنامه و متولی  مشخص و موازی کاری ارگانهای ذی ربط هدر می رود و نتیجه ای هم عا ید نمی شود. به همین دلیل است که معتقدم مشکلات امداد ونجات  در کشور ما به هیچ عنوان بودجه  و کمبود آن نیست . مثالهای این مسئله زیاد است اما به چند نمونه عینی (که بعضی را خود درگیر و شاهد آن  بوده ام ) جهت روشن شدن موضوع اشاره می کنم.

  مثال اول : یک روز متوجه شدیم که دانشگاه علوم پزشکی قصد احداث یک پایگاه امداد جاده ای در چند صد متری پایگاه امداد جاده ای هلال احمر دارد .  مکاتبات  و مذاکرات مفید فایده نشد و آن پایگاه ساخته شد حتی قبول نکردند که پایگاه را در جاده دیگری که هیچ پایگاه امدادی نداشت بسازند . هزینه ملیونی ساخت و نگهداری یک پایگاه را در نظر بگیرید و اینکه در آن زمان قسمت عمده جاده های آن منطقه هیچ پایگاه امداد جاده ای نداشت. هم اینک در تمام جاده های کشور پایگاه های امدا د جاده ای اورژانس و هلال احمر فعالیت می کنند، هردو هم فقط کار انتقال بیمار را انجام می دهند و هیچکدام به کار امداد و نجات مشغول نیستند. نیروهای هلال احمر امداد گران داوطلبی  هستند که از درمان و انتقال بیمار در حد کمک های اولیه اطلاع دارند .

  مثال دوم  (یاد داشت یک خلبان هلیکوپتر های امداد هلال احمر ) : ...من به مدت دو سال خلبان هلیکوپتر امداد بودم و جالب اینکه طی آن دو سال هیچگاه پروازی با عنوان امداد انجام ندادم ...نه اینکه نخواسته باشم...هیچگاه پیش نیامد... و مطمئنا طی این دو سال هزاران نفر در سراسر کشور در اثر دیر رسیدن نیروهای امدادی و نا کارامدی سایرین در انجام حد اقل کمکهای اولیه جان خود را از دست داده و میدهند

  مثال سوم : از سالهای دور همه اتاقی را که در مسیر شیرپلا بر روی آن نوشته شده بود واحد امداد و نجات هلال احمر به یاد دارید.چند وقت قبل هم در خبرها خواندم که سازمان آتشنشانی قصد احداث یک پایگاه امداد کوهستان در مسیر قله توچال دارد که ظاهرا فعال هم شده است. مدتی پیش در گزارش آقای منصوری ( وبلاگ کوه فلسفه) دیدم که باز در همان مسیر چادری برقرار است که متعلق به تیم امدا و نجات هیات کوهنوردی تهران است.

  نکته دیگر در باره بودجه این است که  حتی اگر فقط از دید مادی به امداد و نجات بنگریم حتی نجات جان یک نفر یا جلوگیری از فلج شدن کسی در انتقال و نجات اصولی از هزینه های درمانی و سرباری هنگفتی در آینده جلوگیری می کند(یک بیمار قطع نخاع جدای هزینه های سرباری ماهانه 400 تا 500 هزار تومان هزینه نگهداری دارد) که بسیار بیشتر از هزینه ای است که برای امداد و نجات صرف شده است.

کوتاهی مسئولین

وقتی قانون به طور مشخص کسی را مسئول کمک رسانی به مصدومان نکرده است و به طبع ردیف بودجه مشخصی هم برای آن در نظر گرفته نشده است ؛ بدیهی است شاهد برخوردهای سلیقه ای مدیران در این زمینه خواهیم بود . هرکس بسته به صلاحدید خود در این مسئله عمل می کند . و عملا هیچکس هم نمی داند چه باید بکند . نه مردم نه مسئولین .و این مسئله آنگاه بحرانی می شود که مشکل بزرگی بوجود بیاید که برای کنترل آن نیاز به مدیریت و امکانات بیشتر باشد . چون زلزله بم ،زلزله رودبار و ...که شرح ناهماهنگی ها و مشکلات امداد و نجات و مدیریت بحران در آن حوادث را همه می دانند و توضیح آن در این گفتار نمی گنجد .

نیروی انسانی

  جمعیت هلال احمر تعداد کثیری امداد گر داوطلب آموزش دیده در اختیار دارد که سخت ترین کارها ی امدادی را بدون هیچ چشمداشت مادی انجام می دهند . دهها کوهنورد و هیمالیا نورد داریم که از شغل مناسب برخوردار نیستند . شناگران بسیاری داریم که با پایان دوران قهرمانی فراموش می شوند . آیا وقت آن نرسیده است که این نیرو ها سازمان دهی و بکارگرفته شوند ؟

چه باید کرد

  بر این باورم که امداد ونجات در کشور ما فقط و فقط به دلیل خلا قانونی و نبود متولی و مسئول مشخص به وضعیت نا بسامان فعلی در آمده است ؛ و تا این خلا قانونی برطرف نشود نه بودجه و نه نیروی انسانی و نه هیچ چیز دیگری مشکل را حل نخواهد کرد . معنی این سخن آن نیست که با تشکیل تیم امداد و نجات یا تعیین متولی برای آن مشکل به طور کلی حل می شود . ما تا رسیدن به تیمهای امداد و نجات توانمند و حرفه ای راه درازی در پیش رو داریم اما نخستین گام در این راه تعیین متولی برای امداد و نجات است که در غیر این صورت تمام تلاشها آب در هاون کوبیدن است و از جای خود تکان نخواهیم خورد و اوضاع روز به روز بدتر خواهد شد.

  با وضعیت فعلی کماکان هم میهنانمان  بی پناه رها میشوند تا بمیرند یا اتفاقی آنها را از چنگ حادثه برهاند. و باز همچنان بودجه ها هدر میروند و نیرو ها هم همچنین .

  اولین گام  برای سامان دهی امداد و نجات در کشور واگذاری مسئولیت امداد و نجات به یک تشکیلات دولتی حرفه ای و تمام وقت است .

کوتاهی نمایندگان مجلس و دولت مردان به هیچ عنوان پذیرفته نیست

  بر دولتمردان و بخصوص نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی   فرض است که هرچه زودتر نسبت به رفع این خلا قانونی اقدام کنند تا مشکلی که سالهاست گریبان ملت را گرفته و روز به روز پیچیده تر می شود  را با همکاری  کارشناسان و اهل فن حل کنند . بدیهی است هر قدم اشتباه در این زمینه باعث خواهد شد که باز سالها بودجه و وقت کشور هدر رود.پس این مسئله باید به دقت و با استفاده از خرد جمعی و بررسی کلیه جوانب انجام شود.کوتاهی در  این  مسئله نه تنها  به هیچ عنوان پذیرفته نیست، بلکه جای هیچ تعللی  هم ندارد .توجه کنید ما در حوادث کوچک و نه چندان پیچیده چون یک تصادف ، حادثه ای در کوه و...  نا توانیم حال اگر مشکلی بزرگ چون زلزله  پیش بیاید ، چه خواهیم کرد؟

مردم هم نباید کوتاهی کنند

  مردم با شناخت حقوق خود و دانستن کاستی ها باید مطالبات به حق خود را به گوش مسئولین برسانند و حق خود را   مطالبه کنند. این درخواست  باید همواره مطرح شود و به یک خواست ملی تبدیل شود تا مسئولین هم برای آن فکری بکنند.به طور مثال مطالبه  جامعه کوهنوردی به عنوان بخشی از جامعه که همواره با مسئله امداد و نجات و مشکلات آن دست به گریبان است باید تعیین متولی واقعی برای امداد و نجات در کشور باشد. درخواست به حقی که باید مطرح شود، تکرار شود و به گوش مسئولان رسانده شود.

یک پیشنهاد

  با توجه به مشکلات موجود و وضعیت کشور ما بر این باورم که بهترین و کم هزینه ترین راه حل برای این مشکل ادغام سازمان های امداد ونجات هلال احمر و  آتشنشانی  و تشکیل سازمانی کارآمد با توان و نیروی کافی است. مزیتهای این طرح بسیار است که از آن جمله می توان به چند مورد اشاره کرد:

1-     سازمان جدیدی تشکیل نمی شود تا دولت بر خلاف قانون بزرگ تر شود و هزینه های اضافی بوجود آید.

2-     از تجربه و امکانت سازمان امداد و نجات هلال احمر که سالها ست متولی نیمه رسمی امداد کشور است استفاده می شود.

3-     پل ارتباطی با مردم همان تلفن های آتشنشانی است و نیاز به ایجاد یک ساختار جدید نیست.

4-     پایگاههای سازمان جدید همان محلهای فعلی آتشنشنای است بدیهی است ایجاد و ساخت پایگاههای جدید در تمام کشور هم هزینه گزافی دارد و هم سالها زمان می خواهد .

5-     جلوی موازی کاری ها ی دستگاههای اجرایی گرفته می شود.

6-      مدیریت امداد ونجات به وزارت کشور  سپرده می شود  که مسئولیت اداره کشور و شهرها ،  حوادث غیر مترقبه ، شهرداریها و نیروی انتظامی را هم به عهده دارد و این تمرکز مدیریت عملا جلوی مشکلات عدیده آینده را در ارتباطات بین بخشی و در  سیستم اداری نه چندان کارآمد ما را می گیرد.

  البته این ادغام هم مشکلات خاص خود را دارد و نیاز به کار دقیق و مطالعه بیشتر دارد . اما واقعیتی که باید بپذیریم این است که سازمان امداد ونجات هلال احمر نمی تواند متولی اصلی امداد ونجات در کشور باشد و هرچه بودجه صرف آن شود اتلاف منابع است و بر کارایی آن افزوده نمی شود . این ادغام نه تنها بودجه اضافه ای به کشور تحمیل نمی کند بلکه جلوی بسیاری از حیف و میلها و موازی کاری ها راهم می گیرد . و مشکلات آن در برابر مزایایش بسیار اندک است .

سخن آخر

  برای سامان دهی وضعیت نابسامان فعلی امداد و نجات در  کشور، تنها راه تعیین متولی برای این کار است . هر لحظه درنگ در این زمینه جان انسانی است که به خطر می افتد و یا از دست می رود. این درخواست یک مطالبه ملی است و برآوردن این درخواست وظیفه دولتمردان و نمایندگان محترم مجلس است. این خواسته باید توسط جامعه مطرح شود وبه گوش مسئولین رسانده شود. و مسولین نیز باید هرچه زودتر چاره ای بیندیشند .

لطفا پس از خواندن مطلب نظراتتان را از ما دریغ نفرمایید

انتقاد کنیدتا اشکالات برطرف شود

تصادفات عابرين پياده با وسائط نقليه موتوري چالش اصلي  متخصصين بهداشت عمومي طب تروما و ايمني ترافيك است . بيش ازيك سوم از 2/1 ميليون مرگ 10ميليون صدمه درسال كه بعلت تصادفات ترافيكي رخ داده است مربوط به عابرين پياده است . در مقايسه با سرنشينان خودرو ، عابرين پياده متحمل جراحات متعدد با شدت بيشتر و مرگ و مير بالاتر ميشوند . اگر چه اكثر اين تصادفات در كشورهاي  درحال توسعه اتفاق ميافتد ولي كشورهاي پيشرفته و صنعتي نيز متحمل هزينه سنگين ناشي ازآسيب به  عابرين پياده درنتيجه سوانح ترافيكي ميشوند كه اين ميزان 2 برابر ميزان آن در سرنشينان درون خودروست  وبه همين نسبت ميزان هزينه تحميلي آن براقتصاد كشور 2 برابر ميباشد ( 57400 پوند براي هر نفر عابر پياده ) .

علي رغم وسعت مشكل در عابرين پياده ، تحقيقاتي كه متمركز بركاهش آسيبها و جراحات در عابرين پياده باشد بسيار اندك است و اكثراً متمركز بر سرنشينان درون خودروشده است . بسياري از تلاشها كه براي كاهش آسيبها در عابرين پياده صورت گرفته است بيشتر به جدا سازي معطوف بوده است مانند احداث پل عابر پياده ، آموزشهاي عمومي و اعمال قانون ودراين رابطه كمتر به تغيير در طراحي خودرو توجه شده است . ممكن است كه اين عدم تلاش براي تغيير در طراحي خودرو به نگرش جامعه برگردد كه آسيبها وصدماتي كه بوسيله برخورد يك جسم بزرگ و سخت با عابر پياده كوچك وشكننده و آسيب پذير بوجود ميايد نمي توان بوسيله تغيير در ساختمان خودرو آنرا كاهش داد. ولي مهندسين طراحي كه اصول ايمني رابراي سرنشينان خودرو مورد توجه قرار ميدهند ميتوانند براي عابرين پياده نيز يك محيط ايمن ايجاد نمايند. درگذشته مفهوم طراحي خودرو براي محافظت و ايمني عابر پياده با تغيير در نگرش عمومي – انجام آزمايشات ايمني دوره اي و دسترسي به فناوري مدرن روز كه براي ايجاد رويكرد همه جانبه به ايمني خودرواست درنظر گرفته نمي شد . ولي امروزه فرهنگ و فضاي علمي حاكم و قانونمندشدن جامعه باعث ايجاد انگيزه قوي تر شده است و مجال كاهش حوادث درعابرين پياده چه از نظر تعداد و چه شدت آسيب بوسيلة طراحي مناسب خودرو وبكار گيري ابزارهاي ايمني در خودروها رافراهم كرده است .

آناتومي تصادفات خودرو با عابرين پياده

دربيشترتصادفات عابرين پياده وخودرو، آسيبهاي بوجود آمده ناشي از اصابت قسمتهاي جلو خودرو با عابرين پياده ميباشد و ساختمان جلـــوئي خودرو مسئول بيشتر اين صدمات است( شكل 1 )

شكل 1

نقاط برخورد خودرو درتصادف با عابرين پياده ، قسمت جلو خودرو مسئول اكثر صدمات به عابرين پياده است .

در اينگونه تصادفات ترتيب اصابت به اجزاء بدن بخوبي شناخته شده است . سپر خودرو با پاهاي عابر پياده برخورد ميكند . قسمت برآمده جلو كاپوت به ران يا باسن ضربه زده و نهايتاً سربه سطح خارجي كاپوت يا بادگير تعبيه شده در قسمت انتهائي آن نزديك به شيشه جلو كه فضائي بسيار محكم وسخت است برخورد ميكند ( شكل 2 ) .

دراين موقع عابر پياده به جلو خودرو ميچسبد وبه همين حالت باقي مي ماند. زمانيكه خودرو متوقف ميشود عابر همچنان به راه خود ادامه داده و پس از لحظاتي به زمين مي افتد كه اين امر نيز باعث صدمه بيشتر به وي خواهد شد.

با وجوديكه ترتيب اتفاقات فوق بصورت يك مجموعة پي درپي صورت ميگيرد ولي شدت واقعي  آسيبها بستگي به اندازه خودرو و شخص عابر – هوشياري وي قبل ازبرخورد وسرعت خودرو در هنگام برخورد دارد . كوچك بودن بدنة اكثر خودروهاي شخصي باعث ميشود كه برخورد در پائين تر از نقطه  ثقل صورت گيرد ودراين صورت مسير حركت عابر پياده مطابق با (شكل 2 ) خواهد شد.

شكل 2

ترتيب رخداد حادثه درتصادف باعابرين پياده .

بعداز برخورد سپربا پاي عابر پياده و پس ازچرخش پاها كه اصطلاحاً «قنداق » شدن به آن گفته مي شود سربا بادگير يا سطح خارجي كاپوت برخورد مي كند.

ولي در خودرو هاي سنگين تر وبلندتر مانند خودروهاي چند منظوره ( جيپ ) . كاميونت ، كاميون و ون برخورد بالاتر از نقطه ثقل است ودراين حالت عابر پياده بدون تماس با كاپوت خود رو به جلوپرتاپ شده و سپس خودروئي كه سعي در متوقف شدن دارد از روي وي عبور مي نمايد.

نماي آسيبها واقدامات متقابل

برخورد عابر پياده به كاپوت يا سپر خودرو در تصادفات كدام يك ارجح است؟ سرو‌‌پاها بيشترين نقاط بدن هستند كه دچار آسيب مي شوند. از آنجائي ‌كه ‌ضربه به سر از مهمترين علل مرگ‌ و مير و ناتواني هاي ناشي ازآسيبهاي ترافيكي درعابرين پياده است ( شكل 3 ) ايجاد يك بستر نسبتاً نرم در خودرو براي فرود عابر پياده ازاصول اولية طراحي ايمني خودرو براي محافظت ازعابرين پياده است .

ميزان سختي نقاط مختلف كه سربا آنها برخورد ميكند بطرز باورنكردني در ايجاد صدمه و آسيب دخيل است

شكل 3

توزيع آسيب ها دربرخورد خودرو باعابرين پياده ( چپ )‌و فراواني آسيب ها به تفكيك نقاط خودرو ( راست ) . درعابرين پياده بزرگسال سروپاها شايع ترين محل صدمه هستند و ازاين ميان آسيب به سر از عمده ترين علت مرگ و مير به شمار مي آيد . بادگيرو سپرمهمترين قسمت هاي ايجاد آسيب هستند.

.برخورد سر با قسمت نسبتاً سخت بادگير، باعث ايجاد آسيب شديد به سر، شكستگي  استخوان سرو صورت و آسيب عروقي حتي در سرعتهاي پائين ميشود در حاليكه برخورد با قسمتهاي مركزي نرمتراين آسيبها وصدمات كاهش مييابند. ازآنجائيكه سطح كاپوت ازفلز ساخته شده است و نسبتاً ساختمان قابل قبولي دارد خود به تنهائي خطر آفرين نيست . ولي خطر زماني جدي است كه سر به قسمتهايي از كاپوت كه روي اجزاء سخت مانند موتور را ميپوشاند برخورد نمايد .راه حلي كه درنظر گرفته ميشود ايجاد فضاي كافي ( حداقل 10 سانتي متر ) بين كاپوت و موتور است و اين راه حل مناسبي است در جهت

پيشنهادي ديگر استفاده از كاپوت هوشمند يا فناوري  پيروتكنيك است . در مواقع تصادف كاپوت به ضربه حساسيت داشته و بلافاصله كمي باز ميگردد. بدين صورت فضاي بين موتور و كاپوت زياد ميشود. اين عمل در عين اينكه شكل سنتي خودرو را حفظ ميكند باعث پيشگيري‌ازصدمات جـدي به سرنيز ميگردد.

شكل 4

كاپوت هوشمند (POP-up ) كه مجهز به حس كننده مي باشد . بلافاصله پس ازبرخورد با عابر پياده قسمت عقب آن به سمت بالاحركت مي كند ودر نتيجه يك بستر نرم و نامناسب براي فرود سر پديد مي آورد.

 راه حـــل سوم استفاده از روش ( Pop Up ) ميباشد بدين صورت كه در موقع تصادف لبة انتهائي كاپوت روبه بالا باز شده و مانع ازبرخورد سربا قسمت سخت بادگير ميشود . با وجود اينها مؤثر ترين راه به كارگيري كيسة هوا در فاصلة بين كاپوت و موتور ، دراطراف بادگيرها وديگر نقاط سخت خودرو است كه امكان برخورد سربا آنها وجود دارد ( شكل 5 )

با وجوديكه صدمات بر سر علت اصلي مرگ و مير درتصادفات ترافيكي است اما صدمه به پاها ازشايعترين اين آسيبها ميباشد.(شكل3 )
برخورد مستقيم سپر خودرو با پاهاي انسان به شكستگي يك يا هر دواستخوان ساق پا مي انجامد و جراحت به رباطهاي زانو ازديگر پيامد هاي اين برخورد هاست .

شكل 5

كاپوت هوشمند به تنهائي براي محافظت سراز قسمت هاي ثابت و سخت مخصوصاً درخودروهاي كوچك كافي به نظر نمي رسد- استفاده از بالشتك A و كيسه هوا مي تواند اين ضعف را برطرف نمايد.

تلاش براي كاهش انتقال قدرت به زانو ها و افزايش سطحي كه نيروبه آن وارد ميشود ازاهداف اولية طراحي خود روها براي محافظت عابرين پياده است . يكي ازاين رويكرد ها بكار گيري جاذب انرژي روي سپر خودروها است البته كاهش ضريب سختي سپرها با محدوديت همراه است زيرا اصولاً وجود سپرها براي  محافظت جلو خودرو درتصادفات ميباشد . درآزمايشها بنحوي كه درآن  از آدمكها استفاده شده وبا كمك شبيه سازكامپيوتري به آن واقعيت بخشيده شده است نشان داده است كه اعمال تغييرات هرچند جزئي و اندك درساختمان سپرها ودرارتفاع وشكل خارجي آنها به همراه افزايش ميزان هوشياري عابرين پياده درهنگام برخورد باعث كاهش زياد صدمه به پاها ميگردد.

دركل سپرهاي كم ارتفاع ازسطح زمين درموقع برخورد باعث چرخش همزمان هردواستخوان ساق پا ميشود و اين در حاليست كه بدن بر روي خودرو افتاده است . سپرهائي كه ارتفاع آنها ازسطح زمين بالاتر ازارتفاع زانو عابر پياده باشد و ما بيشتر در خودروهاي چند منظوره مانند جيپ وپاترول مشاهده ميكنم باعث گردش استخونهاي ساق پا برخلاف  جهت‌همديگر شده كه با خودموجب‌آسيب شديد

به زانو ها ميشود . اضافه نمودن يك سپر كوچگتر در زير سپر اصلي ( گل سپرها ) باعث محدوديت دراين گردش شده كه نتيجاً توزيع بهتر نيرو را به همراه خواهد داشت .

طراحي مناسب چراغهاي اصلي در جلو خودرو نيز ميتواند بعنوان جاذب انرژي حاصل ازبرخورد عمل نمايد ودرنتيجه صدمات ناشي ازآنرا كاهش دهد .

ارزشيابي و اقدامات انجام شده

كميته افزايش ضريب ايمني خودرو دراروپا ( EEVC ) براي ارزيابي آسيبهاي بالقوه برخورد قسمتهاي جلو خودرو وبا عابرين پياده آزمايشات اختصاصي را طراحي كرده است وبه تازگي نيز اين كميته آزمونهاي مستمراثر ضربه راه شبيه سازي برخورد خودرو با سرعت 40 كيلومتر درساعت با عابرين پياده پيشنهاد ميكند ( شكل 6 )

شكل 6

آزمون پيشنهادي كميته افزايش ضريب ايمني خودرو در اروپا (‌EEVC )‌ نشان دهنده اثر تصادف خودرو با وسيله نقليه در سرعت 40 کيلومتر  درساعت است اين آزمون اقتصادي و از قابليت تكرار پذيري برخوردار است .

اين آزمون اكثر نقاط كاپوت را كه ميتواند جايگاه ××× سر وزانو باشد راشامل ميشود . اين نقاط مجهز به گيرنده هائي هستند كه شدت ضربه ، جابجائي حاصل از آن و شتاب به وجود آمده را توسط رايانه و با  توجه  به  سطح  مقاومت بدن  وشاخصهاي بيومكانيكي سروپاها تجزيه و تحليل ميكند. توافق داوطلبانه اي كه بين سازندگان خودرو در اروپا صورت گرفته حـــكايت ازاين دارد خودروهائي كه بعد ازسال 2010 ميلادي به بازارعرضه ميشوند بايد آزمــــــونهاي پيشنهادي ( EEVC ) را موفقيت گذارنده باشند و هم اكنون تحت برنامه ارزيابي خودروهاي جـــديــــــد ( NCAP ) . بسياري از كشورها در اقصي نقاط دنيا اين آزمونها را انجام ميدهند و نتايج آنها براي اطلاعات بيشتر مشتريان در اختيار ايشان قرار ميگيرد . اگر اين آزمونها براي همة خودروسازان اجباري گردد تخمين زده ميشود كه ميزان مرگ و مير عابرين پياده تا بيشتر از20% كاهش يابد وبراي كاهش بيشتر اين ميزان به هنگام كردن آزمونها ضروريست و بخصوص كه بادگير خودرو و قاب دور آنرا نيز يكي از اجزاء اين آزمونها قرار دهند كه اين خود  بتنهائي مسئول 15% ويا بيشتر ازكل آسيبهاي عابرين پياده است . مضافاً پيشرفت در دقت ضربه سازها  و تعيين شاخصهاي دقيقتر تخمين آسيبها نيازمند مطالعات  عميقتر بيومكانيكي است .

با وجود محدوديت آزمايشات جاري اگر چه EEVC  باعث افزايش آگاهي جامعه از طراحي خودرو در ارتباط با عابرين پياده شده است ولي زمانيكه اين آزمونها با روشهاي جامع پيشگيري ازآسيبها توأم شود باعث كاهش چشمگير آسيبها خواهد شد چيزي كه زماني تصور ميشد موضوعي ‌‌فراتر از دخالت انسان باشد.

 در ورزش كوهنوردي حقيقت مرگ همیشه وجود دارد ، يا مي بري يا مي بازي ، وقتي اين حقيقت را

قبول كني تازه زندگي را شروع كرده اي که این خود درسی است.كوهستان محل استفاده از تجربه است

اينجا جايي است كه خودت را بشناسي و عليه عيبهايت قدم برداري.

كوهها ابهتشان را از افرادي كه در آنها مي ميرند بدست مي آورند پس نگذارید ...

کوهنوردی ورزشی برای جهت دادن ، معنا دادن ، شکل دادن ، و آماده شدن برای نوعی زیستن متکی به

 اراده و ایمان است.در یک صعود سخت به یاد می آوریم که چه هستیم و چه می توانیم باشیم و تا چه

حد آماده دفاع از اعتقاداتمان هستیم.

 تمایل به تنهایی گاهی یک نیاز نیرومند و اساسی انسانی است که تنها در کوهستان می توان آن را

تامین کرد. کیفیت کوهنوردی به مراتب با ارزش تر از کمیت صعود است.

 هر چند کوهنوردان بر سکوی افتخار نمی ایستند و در میادین ورزشی برایشان فریاد نمی کشند ، اما

رشته های محبت قلبهای آنان را به یکدیگر پیوند می دهد که باعث می شود دوباره صعود نمایند.

 ورزش کوهنوردی تنها ورزشی است که جایگاه قهرمانی ندارد.

 به یاد داشته باشیم اغلب حوادث کوهنوردی هنگام بازگشت به وقوع می پیوندد که دلیلش ...

 بی اعتنایی به خطرات کوهستان یک نوع جان باختن برای هیچ است " ترس یکی از عوامل بروز خطر

برای کوهنورد است" اگر ترس را حس كني در وجودت رخنه مي كند.

 تنها صعود کنندگان می دانند که چرا باید صعود کرد.

 رسیدن به قله های بلند و گذشتن از گردنه های خطرناک به خودی خود امتیازی محسوب نمی شود

بلکه اصل شناختن ورزش ، کوهنوردی و هدف های (تقویت قدرت درونی) آن است.

قلب همانند موتوری در بدن ما می باشد که وظیفه کارکرد همه قسمت ها را بر عهده دارد . اساساٌ قلب پمپ ماهیچه ای می باشد که اکسیژن و جریان خون را به ریه ها و اندام های مختلف بدن میرساند .

در یک روز ، قلب چیزی در حدود 2000 گالون خون را پمپ می کند . همانند هر موتور دیگری ، اگر به درستی  از قلب مراقبت نشود ممکن است اسیب ببیند و بدرستی عمل پمپاژ را انجام ندهد که به این حالت نارسایی قلب گویند .

بحرانهايي هستند كه در اثر حركت لايه هاي زمين و آب و هوا به وجودمي آيند، كه ممكن است در اشكال زير خود را نشان بدهد، رانش زمين، زلزله، گردباد، خشكسالي، آتشفشان.

آتشفشان:

آتشفشان یک ساختمان زمین شناسی است که به وسیله آن مواد آتشفشانی (به صورت مذاب ، گاز ، قطعات جامد یاهر 3)از درون زمین به سطح آن راه می یابند. انباشتگی این مواد در محل خروج، برجستگی هایی به نام کوه آتشفشان ایجاد می نماید.
آتشفشان یکی از پدیده های طبیعی و دائمی زمین شناسی است که در طول تاریخ زمین شناسی نسبتا بدون تغییر باقی مانده و در ایجاد، تحول و تکامل پوسته و گوشته زمین نقش اساسی داشته و دارد.
تولید مواد آتش فشانی و پدیده های مؤثر در ایجاد آتشفشان از دوره پرکامبرین تا عهد حاضر تغییر چندانی نداشته است و آنچه در این راستا تغییر کرده است، نوع دانسته ها، چگونگی اندیشیدن و نحوه بهره گیری از آنهاست.آتشفشانها پدیده های جهانی هستند و در سایر کرات منظومه شمسی به ویژه سیارات مشابه زمین یک پدیده عادی محسوب می شود و آتشفشان بی شک در کیهان نیز رخ می دهد.
همچنین پوشش سطحی ماه اغلب با سنگ های آتشفشانی پوشیده شده است و بارزترین ارتفاعات مریخ توسط آتش فشانها ساخته شده است.

فوران های فومرولی در برخی کرات مانند قمر آیو در سیاره مشتری یک پدیده عادی می باشد. زبانه های آتش و لکه های خورشیدی را جدا از ماهیتشان، می توان نوعی فوران آتش فشانی در خورشید تلقی نمود.
علم آتشفشان شناسی به مباحث نحوه تشکیل و تحول ماگما، چگونگی جابجایی و حرکت انواع مواد، گدازه ها و ماگماها و نیز تحولات آنها در اتاقک های ماگمایی، چگونگی فعالیت آتش فشان ها و گسترش مواد آتشفشانی در سطح زمین، چگونگی تحول مواد آتشفشانی و ... اشاره می کند. علم آتشفشان شناسی از برخی علوم زمین چون پترولوژی ، تکتونیک جهانی، ژئوشیمی، چینه شناسی ، رسوب شناسی ، ژئوفیزیک ، کیهان شناسی و برخی دیگر از علوم تجربی مانند شیمی، فیزیک ، آمار و ریاضی کمک می گیرند.

فوران آتشفشان :

انواع فوران

• 1-نوع هاوایی
• 2- نوع استرومبولی
• 3- نوع وولکانو
• 4- نوع پله
• 5- نوع کومولوولکان یا کوپول

نوع هاوایی:

این نوع آتشفشان به شکل گنبدی می باشد و بیشتر مخروط آن از گدازه رقیق با ضخامت زیاد و گسترش کم است. ارتفاع این نوع آتشفشان نسبتا کم است. از دهانه آن اغلب گدازه های بازیک با سیالیت بالا و مواد پرتابی کم، بیرون می ریزد.
به علت وجود میزان کم گاز در گدازه این نوع آتشفشان، فوران جریانی در آن دیده می شود.ماگمایی که به سطح می رسد، معمولا به صورت فواره یا چشمه های گدازه ای خارج می شود. این نوع آتشفشان در جزایر هاوایی به تعداد زیاد یافت می شود. در جزیره ایسلند نیز از این نوع آتشفشان یافت می شود.

 نوع استرومبولی:

در آتشفشان های نوع استرومبولی ماگمای نسبتا رقیق با ترکیب بازیک و مواد پرتابی کم تا زیاد می باشد که مواد پرتابی به صورت ریتمی از اسکوری های ملتهب‏، لاپیلی و بمب می باشد. عمده فعالیت این نوع آتشفشان در ساحل غربی ایتالیا دیده شده است. فعالیت های آرام استرومبولی از دهانه های باز صورت می گیرد و گدازه های نسبتا سیال در افق های بالایی مجرای آتشفشان وجود دارند.
به علت گرانروی بالای ماگما، خروج گاز زیادتر از انواع ماگماهای سیال نوع هاوایی صورت می گیرد.
فوران های طولانی مدت استرومبولی می تواند مخروطهای مختلط را تشکیل دهد، در حالی که فوران های کوتاه مدت معمولا مخروط های اسکوری دار را تشکیل می دهند. خاکستر در این نوع آتشفشان کم بوده و به هنگام انفجار تولید ابرهای سبک وزنی را می کند.شیب مخروط این نوع آتشفشان از شیب آتشفشان نوع هاوایی خیلی بیشتر است.

نوع وولکانو:

در نوع وولکانو، گدازه های خمیری شکل، دهانه آتشفشان را مسدود می کند و مانع خروج گازها و بخارات می شود. پس از آن که فشار گازها و بخارات بر اثر تراکم زیاد شد، انفجارات شدید تولید می کند. بر اثر انفجار، ذرات مواد مذاب با فشار به خارج رانده شده و بر اطراف پرتاب می شوند و تولید ابرهای ضخیم و وسیعی از خاکستر را می کنند. این ذرات خاکستر، پس از سرد شدن در اطراف دهانه آتشفشان ریخته شده و تولید مخروطی از خاکستر می کند. این نوع مخروط آتشفشانی اغلب دارای دو شیب است که یکی به طرف دهانه و دیگری به طرف خارج است گدازه مذاب در آن ها به صورت روانه، خیلی کم و نسبتا محدود است.

یک کوه آتشفشان ممکن است مدتی به شکل یک نوع و مدتی دیگر به شکل نوعی دیگر آتشفشانی می کند. چنان که آتشفشانی کوه وزوو و اتنا. گاهی از نوع استرومبولی و زمانی از نوع وولکانو می باشد.

نوع پله:

 در آتشفشان نوع پله که در جزیره مارتینیک قرار دارد، مجرای آتشفشانی به وسیله گدازه بسیار لزج و خمیری شکلی مسدود می شود و در نتیجه گازها و بخارات برای خود سوراخ و راهی در دامنه و پهلوی کوه پیدا می کنند. ابرهای سوزان در این نوع آتشفشان تقریبا شبیه نوع وولکانو می باشند ولی شدت خروج آنها از دهانه زیادتر است. به علاوه، حرکت آنها موازی با سطح زمین و گاهی مایل با آن است، در حالی که در نوع وولکانو این حرکت به صورت قائم می باشد.
در آتشفشان نوع پله، اغلب مواد مذابی که خیلی غلیظ و خمیری شکل هستند با فشار زیاد از دهانه خارج می شوند و به شکل سوزنی در دهانه کوه منجمد می شوند که به این مواد منجمد شده در دهانه کوه، سوزن پله می گویند.

نوع کومولوولکان یا کوپول:

مخروط این نوع آتشفشان به شکل گنبد است که به یک طرف بیشتر متمایل است. این نوع آتشفشان در شرایطی تقریبا مشابه نوع پله ایجاد می شود. قطعات بزرگی از سنگ، که از دهانه این نوع آتشفشان خارج می شود، ممکن است دارای سطوح صیقلی یا مخطط باشند .

منبع:

حق تکثیر برای پایگاه ملی داده‌های علوم زمین تمام حقوق محفوظ است.

کلیا ت و مفا هیم برای اینکه هر مجموعه  کاری شناخته واجرایی شود بایستی به یک سری مفاهیم کلیدی که با آنها سرو کار داریم پرداخته وآشنا بشویم .

    ۵- موارد اضطراري واژه ديگري كه در ارتباط نزديك با فاجعه است و در اين قسمت استفاده مي شود موارد اضطراري مي باشد. فاجعه ممكن است به عنوان نوع خاصي (يا زير مجموعه اي) از موارد اضطراري است. فاجعه دوره زماني سخت و سطح اضطراري را بيان مي كند. در حاليكه فاجعه دوره خاصي دارد كه در آن زندگي و دارايي لازم بلافاصله در معرض خطر قرار مي گيرند، موقعيت اضطراري را بيان مي كند. در حاليكه فاجعه دوره خاصي دارد كه در آن زندگي و دارايي لازم بلافاصله در معرض خطر قرارمي گيرند، موقعيت اضطراري مي تواند دوره كلي تري را رد بر گيرد كه شامل موارد زير است: بدتر شدن واضح و آشكار در توانائي هاي سازگاري گروه يا جمعيت وجود دارد.توانايي هاي سازگاري فقط از طريق قوه ابتكار غيرمعمول گروه يا جمعيت يا از طريق مداخله هاي خارجي تداوم پيدا مي كنند.

چرخه مدیریت بحران:

اين مديريت پنج وضعیت  دارد كه برنامه ريزي براي زمانهاي ذيل مي نمايد:

·        قبل از وقوع بحران

·        حين وقوع بحران

·        بهبودی نسبی

·        عادی سازی

·        بعد از وقوع بحران(بازسازی)

قبل از وقوع بحران: عوامل مؤثر براي اينكه يك بحران خسارات مادي، انساني و توسعه نداشته باشد مي طلبد كه برنامه مدوني را براي شناخت كاملي از محيط داشته باشیم

1- جمعیت وجامعه شناسي محلی 

2- وضعيت جغرافيايي زمين

3-  آسيبهاي روي زمین

4- آسیبهای زیر زمین

5- تحليل جامع بر روي اين آسيبها

6-اولويت بندي آسيبها

7- بررسی توانائیها

8-اولویت بندی توانائیها

9- ارئه طرح هائی برای کاهش آسیب

10- تنظیم قوانین مورد نیاز جهت پیشگیری،آمادگی،آگاهی،هشدار،مقاوم سازی وکاهش خسارت

11- تدوین وظایف ادارات ونهادهای در گیر در چرخه بحران

12- تدوین ساختار فرماندهان دربحران ونحوه ارتباط آنها

13- جمع آوری کلیه اطلاعات مورد نیاز

14-   تدوین واجرای طرح منطقه بندی روستاهای بالای1500نفرجمعیت،شهرها،شهرستانها،استانهای پرخطر

15- واگذاری بخش عمده کار امداد ونجات درقالب تشکیلاتی مردمی به مردم

16-برنامه ریزی برای آمادگی،آگاهی،آموزش و سازماندهی مردم محلی برای کاهش خسارت

17- مانور وتمرین دستگاههای دولتی ومردمی

زمان وقوع در72ساعت اولیه  بحران:

1. جمع آوری اطلاعات خسارتها اعم از انسانی،حیوانی،ساختاری،زیربنایی واقتصادی

2.تحلیل وارزیابی اطلاعات

3. پاسخگوئی

4. امداد ونجات

5. رسیدگی به وضعیت مجروحین ومصدومین اورژانسی

6. جمع آوری کودکان فاقد سرپرست

7. تدفین قربانیان

8. باز کردن راههای اصلی

9. تامین امنیت

10. کنترل ترافیک جادههای اصلی داخل وخارج از شهر......... بهبودی

1. رسیدگی به وضعیت مجروحین

2. رسیدگی به وضعیت زنان وکودکان فاقد سرپرست

3. کمک به ایجاد سر پناه موقت

4.امداد بازماندگان ورفع مایحتاج عموم افراد بازمانده

5. کنترل موارد بهداشتی تا امراض مسری شیوع پیدا نکند

6. مداخلات روانی بازماندگان وتوجه به نیازهای آنها........

7. تامین حداقل سه ماه موارد بهداشتی و غذایی برای مردم

8. برنامه ریزی وپیگیری روشن نمودن وضعیت معلولین ومجروحین بیمارستانی

9. برنامه ریزی جهت روشن نمودن وضعیت زنهای ،کودکان فاقد سرپرست عادی سازی

عادی سازی موضوع جدیدی نیست،اما باید توجه داشت که اصل مهم برگشت به وضعیت قبل از بحران خانواده های آسیب دیده میباشد(زندگی ادامه دارد).

1.  باز گشائی مدارس

2. بازگشائی مغازه ها

3.  توجه به خانواده هامرد ان وزنان برای کسب درآمد

4.  ایجاد مراکز خود اشتغالی زو د بازده باتوجه به موقعیت محلی

5.  آموزش به مردم برای تولید صنایع دستی محلی وکمک به فروش آنها

6. ایجاد صندوقهای اعطای وام برای کارهای مرسوم محلی

7. فعال شد ن ادارات ودستگاه ها

8. ایجاد فضاهای تفریحی برای مردم وکودکان

9. باز سازی

1.جمع آوری آوارهای

2. باز کردن راهها

3.اصلاح پلها

4. برنامه ریزی وپیگیری ساخت منازل تخریب شده

5. برنامه ریزی وپیگیری منازل قابل مقاوم سازی

6. برنامه ریزی وپیگیری ساخت یامقاوم سازی مراکز تجاری وصنعتی

7. برنامه ریزی جهت ساخت منازل برای زنهای فاقد سرپرست

8. بازسازی تاسیسات زیر بنایی(آب،برق،گاز،مخابرات،مدارس،دانشگاه هاو ادارات)

9. بازسازی مراکز اقتصادی،تجاری،صنعتی

10. بازسازی راهها و جاده ها

منابع:

1.    طرح جامع امدا ونجات کشور

2.    مرکز آموزش آسیای جنوب شرق (ADPC)

3.    تجربیات بم نویسنده

کلیا ت و مفا هیم برای اینکه هر مجموعه  کاری شناخته واجرایی شود بایستی به یک سری مفاهیم کلیدی که با آنها سرو کار داریم پرداخته وآشنا بشویم .

    ۵- موارد اضطراري واژه ديگري كه در ارتباط نزديك با فاجعه است و در اين قسمت استفاده مي شود موارد اضطراري مي باشد. فاجعه ممكن است به عنوان نوع خاصي (يا زير مجموعه اي) از موارد اضطراري است. فاجعه دوره زماني سخت و سطح اضطراري را بيان مي كند. در حاليكه فاجعه دوره خاصي دارد كه در آن زندگي و دارايي لازم بلافاصله در معرض خطر قرار مي گيرند، موقعيت اضطراري را بيان مي كند. در حاليكه فاجعه دوره خاصي دارد كه در آن زندگي و دارايي لازم بلافاصله در معرض خطر قرارمي گيرند، موقعيت اضطراري مي تواند دوره كلي تري را رد بر گيرد كه شامل موارد زير است: بدتر شدن واضح و آشكار در توانائي هاي سازگاري گروه يا جمعيت وجود دارد.توانايي هاي سازگاري فقط از طريق قوه ابتكار غيرمعمول گروه يا جمعيت يا از طريق مداخله هاي خارجي تداوم پيدا مي كنند.

چرخه مدیریت بحران:

اين مديريت پنج وضعیت  دارد كه برنامه ريزي براي زمانهاي ذيل مي نمايد:

·        قبل از وقوع بحران

·        حين وقوع بحران

·        بهبودی نسبی

·        عادی سازی

·        بعد از وقوع بحران(بازسازی)

قبل از وقوع بحران: عوامل مؤثر براي اينكه يك بحران خسارات مادي، انساني و توسعه نداشته باشد مي طلبد كه برنامه مدوني را براي شناخت كاملي از محيط داشته باشیم

1- جمعیت وجامعه شناسي محلی 

2- وضعيت جغرافيايي زمين

3-  آسيبهاي روي زمین

4- آسیبهای زیر زمین

5- تحليل جامع بر روي اين آسيبها

6-اولويت بندي آسيبها

7- بررسی توانائیها

8-اولویت بندی توانائیها

9- ارئه طرح هائی برای کاهش آسیب

10- تنظیم قوانین مورد نیاز جهت پیشگیری،آمادگی،آگاهی،هشدار،مقاوم سازی وکاهش خسارت

11- تدوین وظایف ادارات ونهادهای در گیر در چرخه بحران

12- تدوین ساختار فرماندهان دربحران ونحوه ارتباط آنها

13- جمع آوری کلیه اطلاعات مورد نیاز

14-   تدوین واجرای طرح منطقه بندی روستاهای بالای1500نفرجمعیت،شهرها،شهرستانها،استانهای پرخطر

15- واگذاری بخش عمده کار امداد ونجات درقالب تشکیلاتی مردمی به مردم

16-برنامه ریزی برای آمادگی،آگاهی،آموزش و سازماندهی مردم محلی برای کاهش خسارت

17- مانور وتمرین دستگاههای دولتی ومردمی

زمان وقوع در72ساعت اولیه  بحران:

1. جمع آوری اطلاعات خسارتها اعم از انسانی،حیوانی،ساختاری،زیربنایی واقتصادی

2.تحلیل وارزیابی اطلاعات

3. پاسخگوئی

4. امداد ونجات

5. رسیدگی به وضعیت مجروحین ومصدومین اورژانسی

6. جمع آوری کودکان فاقد سرپرست

7. تدفین قربانیان

8. باز کردن راههای اصلی

9. تامین امنیت

10. کنترل ترافیک جادههای اصلی داخل وخارج از شهر......... بهبودی

1. رسیدگی به وضعیت مجروحین

2. رسیدگی به وضعیت زنان وکودکان فاقد سرپرست

3. کمک به ایجاد سر پناه موقت

4.امداد بازماندگان ورفع مایحتاج عموم افراد بازمانده

5. کنترل موارد بهداشتی تا امراض مسری شیوع پیدا نکند

6. مداخلات روانی بازماندگان وتوجه به نیازهای آنها........

7. تامین حداقل سه ماه موارد بهداشتی و غذایی برای مردم

8. برنامه ریزی وپیگیری روشن نمودن وضعیت معلولین ومجروحین بیمارستانی

9. برنامه ریزی جهت روشن نمودن وضعیت زنهای ،کودکان فاقد سرپرست عادی سازی

عادی سازی موضوع جدیدی نیست،اما باید توجه داشت که اصل مهم برگشت به وضعیت قبل از بحران خانواده های آسیب دیده میباشد(زندگی ادامه دارد).

1.  باز گشائی مدارس

2. بازگشائی مغازه ها

3.  توجه به خانواده هامرد ان وزنان برای کسب درآمد

4.  ایجاد مراکز خود اشتغالی زو د بازده باتوجه به موقعیت محلی

5.  آموزش به مردم برای تولید صنایع دستی محلی وکمک به فروش آنها

6. ایجاد صندوقهای اعطای وام برای کارهای مرسوم محلی

7. فعال شد ن ادارات ودستگاه ها

8. ایجاد فضاهای تفریحی برای مردم وکودکان

9. باز سازی

1.جمع آوری آوارهای

2. باز کردن راهها

3.اصلاح پلها

4. برنامه ریزی وپیگیری ساخت منازل تخریب شده

5. برنامه ریزی وپیگیری منازل قابل مقاوم سازی

6. برنامه ریزی وپیگیری ساخت یامقاوم سازی مراکز تجاری وصنعتی

7. برنامه ریزی جهت ساخت منازل برای زنهای فاقد سرپرست

8. بازسازی تاسیسات زیر بنایی(آب،برق،گاز،مخابرات،مدارس،دانشگاه هاو ادارات)

9. بازسازی مراکز اقتصادی،تجاری،صنعتی

10. بازسازی راهها و جاده ها

منابع:

1.    طرح جامع امدا ونجات کشور

2.    مرکز آموزش آسیای جنوب شرق (ADPC)

3.    تجربیات بم نویسنده

چرخه مدیریت بحران:

اين مديريت پنج وضعیت  دارد كه برنامه ريزي براي زمانهاي ذيل مي نمايد:

·        قبل از وقوع بحران

·        حين وقوع بحران

·        بهبودی نسبی

·        عادی سازی

·        بعد از وقوع بحران(بازسازی)

قبل از وقوع بحران: عوامل مؤثر براي اينكه يك بحران خسارات مادي، انساني و توسعه نداشته باشد مي طلبد كه برنامه مدوني را براي شناخت كاملي از محيط داشته باشیم

1-    جمعیت وجامعه شناسي محلی 

2- وضعيت جغرافيايي زمين

3-  آسيبهاي روي زمین

4- آسیبهای زیر زمین

5- تحليل جامع بر روي اين آسيبها

6-اولويت بندي آسيبها

7- بررسی توانائیها

8-اولویت بندی توانائیها

9- ارئه طرح هائی برای کاهش آسیب

10-   تنظیم قوانین مورد نیاز جهت پیشگیری،آمادگی،آگاهی،هشدار،مقاوم سازی وکاهش خسارت

11- تدوین وظایف ادارات ونهادهای در گیر در چرخه بحران

12- تدوین ساختار فرماندهان دربحران ونحوه ارتباط آنها

13- جمع آوری کلیه اطلاعات مورد نیاز

14-   تدوین واجرای طرح منطقه بندی روستاهای بالای1500نفرجمعیت،شهرها،شهرستانها،استانهای پرخطر

15- واگذاری بخش عمده کار امداد ونجات درقالب تشکیلاتی مردمی به مردم

16-برنامه ریزی برای آمادگی،آگاهی،آموزش و سازماندهی مردم محلی برای کاهش خسارت

17- مانور وتمرین دستگاههای دولتی ومردمی

زمان وقوع در72ساعت اولیه  بحران:

1. جمع آوری اطلاعات خسارتها اعم از انسانی،حیوانی،ساختاری،زیربنایی واقتصادی

2.تحلیل وارزیابی اطلاعات

3. پاسخگوئی

4. امداد ونجات

5. رسیدگی به وضعیت مجروحین ومصدومین اورژانسی

6. جمع آوری کودکان فاقد سرپرست

7. تدفین قربانیان

8. باز کردن راههای اصلی

9. تامین امنیت

10. کنترل ترافیک جادههای اصلی داخل وخارج از شهر......... بهبودی

1. رسیدگی به وضعیت مجروحین

2. رسیدگی به وضعیت زنان وکودکان فاقد سرپرست

3. کمک به ایجاد سر پناه موقت

4.امداد بازماندگان ورفع مایحتاج عموم افراد بازمانده

5. کنترل موارد بهداشتی تا امراض مسری شیوع پیدا نکند

6. مداخلات روانی بازماندگان وتوجه به نیازهای آنها........

7. تامین حداقل سه ماه موارد بهداشتی و غذایی برای مردم

8. برنامه ریزی وپیگیری روشن نمودن وضعیت معلولین ومجروحین بیمارستانی

9. برنامه ریزی جهت روشن نمودن وضعیت زنهای ،کودکان فاقد سرپرست عادی سازی

عادی سازی موضوع جدیدی نیست،اما باید توجه داشت که اصل مهم برگشت به وضعیت قبل از بحران خانواده های آسیب دیده میباشد(زندگی ادامه دارد).

1.  باز گشائی مدارس

2. بازگشائی مغازه ها

3.  توجه به خانواده هامرد ان وزنان برای کسب درآمد

4.  ایجاد مراکز خود اشتغالی زو د بازده باتوجه به موقعیت محلی

5.  آموزش به مردم برای تولید صنایع دستی محلی وکمک به فروش آنها

6. ایجاد صندوقهای اعطای وام برای کارهای مرسوم محلی

7. فعال شد ن ادارات ودستگاه ها

8. ایجاد فضاهای تفریحی برای مردم وکودکان

9. باز سازی

1.جمع آوری آوارهای

2. باز کردن راهها

3.اصلاح پلها

4. برنامه ریزی وپیگیری ساخت منازل تخریب شده

5. برنامه ریزی وپیگیری منازل قابل مقاوم سازی

6. برنامه ریزی وپیگیری ساخت یامقاوم سازی مراکز تجاری وصنعتی

7. برنامه ریزی جهت ساخت منازل برای زنهای فاقد سرپرست

8. بازسازی تاسیسات زیر بنایی(آب،برق،گاز،مخابرات،مدارس،دانشگاه هاو ادارات)

9. بازسازی مراکز اقتصادی،تجاری،صنعتی

10. بازسازی راهها و جاده ها

منابع:

1.    طرح جامع امدا ونجات کشور

2.    مرکز آموزش آسیای جنوب شرق (ADPC)

3.    تجربیات بم نویسنده

  RSS