نشان از بي نشانها --- فرهاد شرف پور

سیلاب

وقتی که اطلاعیه یک سیلاب برق آسا پخش می شود :

اگر تصور می کنید سیل قبلا شروع شده است ، فورا منزل را ترک کنید چراکه ممکن است تنها چند ثانیه وقت گریز داشته باشید.

گوش به زنگ باشید تا در صورت اعلام سیلاب برق آسا، به سرعت منزل را ترک کنید.

اگر ماشین شما در آب هایی که به سرعت سطح آنها بالا می آید، گیرکرده است ، فورا آن را رها کنید و به محل مرتفعی بروید.

به آرامی رانندگی کنید و مراقب خرابی ها و شیب های جاده باشید .

هنگام رانندگی از دنده های سنگین استفاده کنید زیرا ترمزها در آب به خوبی کار نمی کنند.

به منطقه مرتفعی دور از رودخانه ها ، نهرها و جو یبارها و زهکشی ها برو ید.

اگر خانه شما در محل مرتفعی است همان جا بمانید.

اگر پیاده هستید ، از نقاطی که در آن سطح آب از زانو بالاتر است عبور نکنید.

اقدامات لازم بعد از وقوع سیل

با مناطق سیل زده آشنا شوید . اگر در این موارد مطمئن نیستید، با مراکز جمعیت هلال احمر محل خود تماس بگیرید.

برای کسب اطلاعات و دستورالعمل های لازم به رادیو گوش دهید.

کمک های اولیه را به افراد آسیب دیده برسانید و در صورت نیاز از دیگران کمک بخواهید.

از مناطق سیل زده دور شوید مگر آنکه از شما درخواست کمک شده باشدیا اینکه بتوانید کمک کنید.

از سیم های آویزان برق و منابع اصلی آب و شبکه های تخریب شده فاضلاب دورشوید و این موارد را به مقامات مسئول گزارش دهید.

سیل به خطوط برق آسیب می رساند و موجب بروز آتش سوزی می شود.این تخریب می تواند آتش سوزی در انبارهای حاوی مواد سوختی را گسترش دهد.

سعی کنید شعله های کوچک آتش را خاموش کنید و به سرعت با آتش نشانی و اورژانس تماس بگیرید.

منابع تخریب شده آب ممکن است باعث کاهش فشار آب شوند . هنگام فرونشاندن حریق به نکته فوق توجه کنید.

درمنطقه سیل زده مراقب مارها باشید زیرا سیل مارها را از لانه بیرون می کشد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

آتش سوزی - نکات ایمنی هنگام وقوع آتش سوزی

حادثه خبر نمی کند همیشه برای مقابله با آتش سوزی آماده باشیم.

آتش عامل مخرب مهمی است که ، درصورت عدم رعایت نکات ایمنی ، باعث خسارت های جانی و مالی فراوان می شود و با بسیاری از بلایای طبیعی و سوانح همراه است.

آتش سوزی هایی که به دنبال زلزله ،سیل،انفجار و یا سایر حوادث ایجاد می شوند ، اغلب بیش از فاجعه اصلی ، ویرانی به دنبال دارند.
رعایت نکات ایمنی قبل از وقوع آتش سوزی
اصل دوری مواد قابل اشتعال از وسایل آتش زا را در تمام تاسیسات و مکان های مسکونی و حتی معابر عمومی رعایت کنید.

درساختمان ها درهای خروج اضطراری پیش بینی کنید و وسایل اطفای حریق را کنترل کنید.
حداقل دو راه برای خروج اضطراری از ساختمان تعیین کنید.
مکانی را در خارج از خانه تعیین کنید تا ، بعد از گریز ، یکدیگر را در آنجا بیابید.

برنامه خروج اضطراری و گریز از آتش را حداقل دوبار در سال تمرین کنید.

حتما ، هنگام خروج از محل ، شیر اصلی ورودی گاز به ساختمان را ببندید.
برای با خبر شدن از آتش سوزی احتمالی ، از اشکارگرها(دود،حررات یا شعله ) استفاده کنید و نسبت به نصب آن در منزل دقت لازم را به عمل آورید.
کپسول آتش نشانی مناسبی در منزل داشته باشید و در مورد نحوه استفاده از آن ، آموزش بینیدو به اعضای خانواده ، نیز آموزش دهید.
از انباشتن مواد آتش زا، به ویژه در نزدیکی منابع حرارتی ، خودداری کنید.
از نگهداری مایعات و گازهای قابل اشتعال در منزل خودداری کنید. در صورت لزوم این مواد را در ظروف خاص خارج از ساختمان قراردهید.

وسایل برقی و اتصالات آنها را به دقت كنترل کنید تا از استاندارد بودن آنها مطمئن شوید.

به محض مشاهده سیم های لخت ، آنها را ترمیم کنید.

در این باره با هم بحث و تمرین کنید که چگونه در هنگام آتش سوزی منزل را ترک خواهید کرد و در صورت لزوم چگونه از دیگران کمک می گیرید و یا به آتش نشانی خبر می دهید.

سرعت عمل هنگام روبرو شدن با آتش سوزی ، برای نجات جان خود و مصدومان احتمالی ، کاملا حیاتی است. همان طور که می دانید آتش خیلی سریع انتشار می یابد ، بنابراین بلافاصله آتش نشانی و اورژانس را خبر کنید و تا آنجا که می توانید ، اطلاعات کاملی در مورد بروز حادثه به آنها بدهید.

سعی کنید که افراد را از ساختمان بیرون ببرید.
با رعایت جوانب احتیاط به خاموش کردن آتش بپردازید .

به هیچ وجه وارد ساختمان آتش گرفته نشوید مگر آنکه مجهز به ماسک تنفسی باشید و کاربرد آنرا بدانید.

اگر به هر دلیل ناچار هستید وارد اتاق پر از دود شوید ابتدا مطمئن شوید جانتان به خطر نخواهد افتاد.
قبل از فرار از اتاقی که در آن بسته است در را لمس نمایید اگر در داغ باشد از خروجی های دیگر استفاده کنید .
اگر در ساختمان آتش گرفته گرفتار شده اید فورا به اتاقی که دارای پنجره است بروید و در را ببندید سپس پتو یا فرش را طوری زیر در قرار دهید که دود وارد اتاق نشود و آن گاه ، ازطریق پنجره تقاضای کمک کنید .
اگر دود حرارت یا شعله های آتش مسیرهای خروجی شما را مسدود کرده است در را ببندید و در اتاق بمانید تنها با استفاده از پارچه سفیدی از طریق پنجره کمک بخواهید اگر در اتاق تلفن وجود دارد و با اداره آتش نشانی تماس بگیرید و موقعیت خود را خبر دهید .
زمانی که در جریان حریق واقع می شوید با حفظ خونسردی تمام تهویه های ساختمان را خاموش کنيد تا به این ترتیب از ورود دود جلوگيري شود .
درصورت امکان فورا مواد سالم و قابل استفاده را از محل خارج کنید .

امدادگران و یا افرادی که درجریان حریق واقع شده اند باید لباس های دارای الیاف مصنوعی و پلاستیکی را ازخود دور کنند .

در فرونشاندن آتش سوزی سوخت های نفتی از آب استفاده نکنید .

ظرف مشتعل را حرکت ندهید شعله را با شن ، نمک ، پتوی نمناک يا با پوشش های دیگر خفه کنید .

نکات ایمنی بعد از وقوع آتش سوزی و نجات مصدوم از اتاق پر دود

1- ابتدا مطمئن شوید برای نجات مصدوم جان خود را به خطر نمی اندازید

2- طناب نجات را به کمر خو ببندید و آن را به دست یکی ازحاضران بدهید.

3- روشی از نشانه های قرار دادی بین خود و کسی که طناب را در دست دارد برقرار کنید تا زمانی که علامت دادید شما را بیرون بکشد بهترین روش این است که طناب را به صورت دائم در حالت کشیده نگه دارید و هنگام خطر آن را شل کنید تافرد متوجه خطر شود و شما را بیرون بکشد .

4- بستن دستمال خیس به دور دهان و بینی باعث محافظت شما در برابر گاز یا دودها ی سمی خواهد شد.

5- برای نجات جان مصدوم از اتاق آتش گرفته ای که در آن بسته است باید قبل از ورود با لمس در اتاق ، حرارت را بسنجيد ، اگر داغ باشد وارد اتاق نشوید و اگر داغ نباشد قبل از ورود به اتاق چند نفس عمیق بکشید تا خون شما پر اکسیژن شود سپس با شانه خود از پهلو به درضربه بزنيد. آن را باز کنید ودر همین حال صورت خود را برگردانید اتاق ممکن است پر از هوای سوخته فشرده باشد واحتمال دارد هر لحظه انفجاری رخ دهد. اگر دود کاملا متراکم باشد روی زمین سینه خیز بروید زیرا با توجه به اینکه هوای داغ بالا می رود ،ممکن است لایه ای ازهوای تمیز در کف اتاق وجود داشته باشد .

6- مصدوم را بگیرید و با توجه به رعایت تمام جنبه های امنیتی به سرعت به سمت در خروجی بکشید لباس سوخته مصدوم را با استفاده از پتو، گلیم ‌و یا کت خاموش کنید .

7- اگر مصدوم هشیار است کاملا از او مراقبت کنید زیرا ممکن است، براثر نیم سوز شدن اشیای داخل اتاق گاز منو اکسید کربن در هوای اتاق پراکنده شده باشد و این امر بر هوشیاری مصدوم به تدریج تاثیر می گذارد .

8- اگر تنفس مصدوم قطع شد بلا فاصله تنفس مصنوعی را شروع کنید و سپس مصدومان به بیمارستان برسانید .

9- اگر مصدوم در پارکینگ بسته ای که ماشین یا موتور در آن روشن است گرفتار شده است در پارکینگ را باز کنید تا دود از پارکینگ خارج و هوای تازه به اندازه کافی وارد شود نباید وارد چنین محل هایی شد مگر آنکه مطمئن شوید خطری جان شما را تهدید نخواهد کرد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

آیا برای سیل ناگهانی آماده اید؟

همان طور که می دانیم سیل از بلایای طبیعی است که همه ساله در گوشه و کنار دنیا اتفاق می افتد و باعث خسارت های مالی و جانی زیادی می شود . دستورالعمل مقابله با این گونه موارد اضطراری ، به شرح زیر می باشد:

رعایت نکات ایمنی قبل از وقوع سیل

هشدار سیل در رسانه ها ، به معنای آن است که سیل جاری شده است یا جاری خواهد شد ، لذا قبل از آماده باشید.

همواره کیف امداد و نجات هلال احمر را در منزل آماده داشته باشید.

از منابع مختلف از جمله رادیو و تلویزیون و سایر وسایل ارتباطی ، مانند بی سیم و پایگاه انتظامی ، اطلاعات و آگاهی های لازم را دریافت کنید.

برای زمان وقوع سیل ، در منبعی مطمئن آب سالم ذخیره کنید.

در مناطق سیل خیز ، تامین جانی و مالی در برابر زیان های احتمالی ضروری است ، بنابراین ، بهتراست اسناد و اوراق بهادار را در جعبه ای مطمئن قرادهید.

در نظر داشته باشید اگر به شما گفته شود منزل را تخلیه کنید ، به چه جاهایی می توانید بروید . بنابراین از قبل چند مکان را انتخاب کنید.

همواره کمی بنزین در باک اتومبیل داشته باشید زیرا ممکن است مجبور شوید خانه را ترک کنید .

با مناطق سیل خیز آشنا شوید . برای اطلاعات بیشتر می توانید با مرکز هلال احمر محل سكونت خودتان تماس بگیرید .

تابلو برق را در طبقات فوقانی ساختمان جاسازی کنید.

نزولات سنگین آسمانی (باران شدید ) می تواند زندگی انسان را به خطر اندازد . درهنگام وقوع سیل به این نکات توجه کنید:

اگر در خارج از ساختمان (اداری ، مسکونی) هستید خونسرد باشید.

از جاده های هموارعبور کنید و به محل هایی که امکان فروریختن آنها وجود دارد نزدیک نشوید.

اصل بهداشت روانی عبارت است از حفظ خونسردی و همدلی با دیگران توام با امید به خداوند سبحان ، لذا این نکته را هرگز فراموش نکنید.

در صورتی که مجبور به ترک منزل و محل سکونت خود هستید ، قبل از خروج حتما جریان برق ، آب و گاز را قطع کنید.

برای کسب اطلاعات و دستورالعمل های لازم به پیام های رادیو و تلویزیون گوش کنید و در صورتی که دستور تخلیه داده شد، فورا این کار را انجام دهید.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

آپانديس:APPENDIXمحل بيماريهاي شكمي

آپانديس زائده اي است كه در ابتداي روده بزرگ وجود دارد و تا به حال نقش آن در بدن به درستي معلوم نشده است ولي احتمالاً در سيستم دفاعي بدن نقش دارد. التهاب و تورم اين زائده باعث آپانديست مي شود و يكي از شايعترين علت درد شكمي است كه منجر به جراحي مي شود.

علت انسداد دهانه زائده آپانديس:

اين زائده مي تواند با دانه هاي ميوه و يا كرمهاي روده اي همچنين مدفوع، سفت شده كه مثل يك تكه سنگ كوچك شده و يا رشد زياد بافت لنفاوي آپانديس مســــدود مي شود.

بعد از ايجاد انسداد ترشحات آپانديس در داخل زائده مانده و همراه با فعاليت بيولوژيكي باكتري ها باعث تورم و التهاب آپانديس شده و با ادامه تورم اعصاب مربوط به آپانديس تحريك شده و ايجاد درد مبهم و منتشر شكمي در ناحيه خط وسط شكم و نزديك جناغ يا اطراف ناف در پايين مي كند. گاهي به علت تورم شديد و ناگهاني، تحريك حركات روده و كرامپ هاي شكمي نيز مشاهده مي شود، سپس تهوع و استفراغ بوجود مي آيد. (يك يا دو بار) با ادامه تورم و التهاب درد از خط وسط به محل آپانديس يعني ربع تحتاني و راست شكم تشخيصي خوبي است (جابجايي درد معمولاً 4تا6 ساعت طول مي كشد) بي اشتهايي از علائم مهم است و تقريباً در تمامي بيماران وجود دارد.

به علت حضور باكتري و التهاب مخاط ممكن است بيمار تب و افزايش حرارت بدن داشته باشد به دنبال آن افزايش تعداد ضربان قلب و نبض نيز وجود دارد. در كودكان ممكن است به علت تحريك دستگاه گوارش اسهال خفيف نيز ديده مي شود. و در بزرگسالان يبوست ممكن است رخ دهد همچنين افزايش گلبولهاي سفيد در خون با آزمايش مشخص مي شود.

نكته:

محل درد عموماً در ربع تحتاني سمت راست است ولي اگر نوك زائده آپانديس در محل ديگري قرار گرفته باشد (نزديك مقعد يا نزديك ميزناي) مي تواند باعث تحريك و درد مقعد يا علائم ادراري در مريض شود و يا حتي در قسمتهاي فوقاني شكم احساس شود.

تشخيص:

مهمترين مسئله براي تشخيص شرح حال بيمار و معاينه باليني است. قسمت هاي آزمايشگاهي، عكس برداري و سونوگرافي نيز كمك كننده مي باشد.

درمان:

عمل جراحي به موقع از بروز عوارضي مثل آبسه آپانديس و يا سوراخ شدن آن و التهاب و عفونت داخل شكم جلوگيري مي كند.

نكات مهم:

1- در مورد بيماري كه مشكوك به آپانديس هستيم بهتر است تا زمان تشخيص قطعي از دادن داروي مسكن خودداري كنيم چون مهمترين علامت تشهيصي يعني درد را از بين مي بريم. همچنين محل را گرم نمي كنيم.

2- از دادن غذا و مايعات به بيمار خودداري كنيد چون احتمال اينكه احتياج به جراحي پيدا كند زياد است. به علاوه دادن داروي مسهل نيز ممنوع است.

3- بيماران عموماً هنگام مراجعه و يا خوابيدن بر روي تخت معاينه حالت خاصي دارند كه حالت آرامش نام دارد به اين صورت كه بيمار به پشت خوابيده و پاهاي خود بخصوص پاي راست را به داخل شكم جمع مي كند تا از كشيده شده عضلات شكم و فشار بر روي آپانديس و ايجاد درد جلوگيري كند.

4- ترتيب ايجاد علائم نيز بسيار مهم است و تقريباً 95% موارد بي اشتهايي اولين علامت است و بعد شروع درد شكمي در خط وسط و به دنبال آن استفراغ (در 75% بيماران استفراغ ديده مي شود).

5- در 45% موارد در بيماران محل درد يا شدت آن متفاوت است.

6- درهنگام معاينه بيمار حساسيت به لمس دارد به اين صورت كه اگر پوست ناحيه مك بورني (قسمتي كه در ربع تحتاني راست شكم حدود 5-3 سانتي متر مانده به خار قدامي لگن) را لمس كنيم مريض خودش را جمــع مي كند و در محل درد مي گيرد. در موارد عفونت شديد، شكم تخته اي مي شود.

همچنين لمس محل و بعد برداشتن دست درد را بيشتر مي كند و يا فشار دادن قسمت چپ شكم به علت حركت احشاء شكمي درد در ناحيه راست ايجاد مي كند.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

چگونه در زیر آوار زنده بمانیم

این مقاله بر گرفته از سایت بازتاب است. متاسفانه همواره متخصصین خارجی یه چیز دیگری برای مسئولین ما بوده اند / قبل از اینکه بازتاب این مقاله را بروی سایت خود بگذارد سعید حاتمی برای من آن را فرستاده بود / جدای از مطالب خوب این مقاله توجه به غیر بومی بودن ان در ایران برای استفاده هموطنان ایرانیمان می بایست مورد توجه قرار بگیرد که من سعی می کنم در زیر نویسی با رنگ قرمز انرا برایتان شرح دهم .

بی شک نوشتن نقدی بر این مقاله به خاطر داشتن قابلیتهای بسیار عالی این مقاله بوده است که همین جا از نویسنده و نیز سایت بازتاب تشکر میکنم

فرهاد شرف پور مربی امداد و نجات و پزشکيار بدون مرز

مقاله‌اي كه ملاحظه مي‌فرماييد، توسط آقاي «doug copp» در خصوص كاهش خسارات جاني در هنگام وقوع زلزله ارائه شده است. اين مقاله توسط اداره كل تأسيسات برقي مديريت انرژي ترجمه و جهت بهره‌برداري ارائه مي‌گردد.
انتظار مي‌رود كه اين متن بتواند اطلاعات مفيدي را در اختيار خوانندگان محترم قرار دهد.

نام من، doug copp و رئيس گروه نجات و مدير تيم آمريكايي نجات بين‌المللي ARTI ـ American Rescue Team International ـ هستم. اين تيم از مجرب‌ترين گروه‌هاي نجات مي‌باشد. نوشته‌هاي متن زير، مي‌تواند جان افراد زيادي را در هنگام وقوع زلزله از مرگ نجات دهد. من به درون 875 ساختمان فرو ريخته ناشي از زلزله خزيدم و با گروه‌هاي نجات 60 كشور كار كرده و در تعداد زيادي از كشورهاي جهان گروه‌هاي نجات را سازماندهي نمودم و عضو گروه نجات خيلي از اين كشورها هستم. همچنين به مدت دو سال به عنوان كارشناس سازمان ملل در زمينه تخفيف فاجعه (UNX051ـUNIENET) بودم و از سال 1985 به بعد در صحنه بلاياي طبيعي عمده جهان به جز مواردي كه فاجعه آني بوده، شركت داشتم.

در سال 1996 ما يك فيلم مستند ساختيم كه صحت متدولوژي ارائه شده توسط بنده را تاييد مي‌كرد. دولت مركزي تركيه و مقامات محلي و دانشگاه شهر استانبول در تهيه و فيلمبرداري از اين آزمايش علمي و عملي با تيم ARTI همكاري داشتند. ما يك مدرسه و يك خانه را با 20 مانكن در داخل آن فرو ريختيم، 10 مانكن را به صورت «Duck And Cover» (خميده و پنهان شده ) و 10 مانكن ديگر را به روش بقاي خودم تحت نام «Triangle Of Life» (مثلث حيات) استفاده كرديم. پس از فرو ريختن ناشي از زلزله مصنوعي، ما به درون آوارها خزيديم و وارد ساختمان‌ها شديم تا نتايج آزمايش را فيلمبرداري و مستند كنيم.

در اين فيلم كه فنون زنده ماندن خود را تحت نظارت مستقيم و شرايط علمي مرتبط با ريزش آوار تمرين نموديم به روشني نشان مي‌داد، آنهايي را كه از روش «Duck And Cover» ( خميده و پنهان شده ) استفاده كردند، شانس زنده ماندن آنها صفر درصد و براي آنهايي كه از روش ما (مثلث حيات) استفاده كردند، 100 درصد بود. اين فيلم در تركيه و كشورهاي اروپايي توسط ميليون‌ها تماشاچي ديده شد و در ايالات متحده و كانادا و آمريكاي لاتين هم از طريق تلويزيون به نمايش گذاشته شد.

اولين ساختماني كه به داخل آن خزيدم، مدرسه‌اي در شهر مكزيكوسيتي و درجريان زلزله سال 1985 بود همه بچه‌ها در زير ميزهايشان بودند و همگي تا ضخامت استخوان‌هايشان در هم كوبيده شده بودند. آنها مي‌توانستند زنده بمانند اگر در كنار ميزهايشان و در راهرو بين ميزها دراز مي‌كشيدند. كاري كه انجام داده بودند، غير معقول و غيرضروري بود و در تعجب بودم كه چرا آنها در راهروها نبودند. من آن موقع نمي‌دانستم كه به آنها گفته شده بود كه خود را زير چيزي پنهان سازند.

این مطلب حقیقت دارد . من هم به نحوه آموزش بچه ها در زیر میز رفتن معترض بوده ام . اما توجه به دو نکته حائز اهمیت است

۱- وقتی زیر میز رفتن می بایست آموزش داده شود که تنها تخریبهای غیر سازه ای خصوصا در ساختمانهای بتنی مورد محاسبه قرار گرفته است . ساختمان بتنی که قادر به مقاومت در برابر زلزله باشد تنها با جدا شدن اجزاء غیر سازه ای می تواند به کودکان اسیب برساند که رفتن زیر میز تنها کودکان را در برابر این اوار سبک و دارای خاصیت برندگی و لهیدگی ایمن می سازد . اما کودکانی که در راهروی بین میزها قرار بگیرند مسلما از این آوار غیر سازه ای اسیب می بینند .

۲- اما در خصوص سقفهای مدارس ایران خصوصا مدارس یک طبقه که در شهر های کوچک و روستاها موجود است . اگر این مدارس دارای حداقل استاندارد ها باشند می بایست کودکان را ترغیب به فرار به کناره دیواره ها نماییم و اینکار وقتی امکان پذیر خواهد بود که با اموزش و تکرار ملکه ذهن بچه ها شده باشد ! کنار دیوارها همان کنج هایی را میسازد که قابلیت حفظ کودکان را خواهد داشت .

به سادگي مي‌توان دريافت، هنگامي كه ساختمان‌ها تخريب مي‌شوند، وزن سقف كه بر روي اشيا و مبلمان فرود مي‌آيد، آنها را درهم مي‌كوبد و فضاي خالي‌اي را در كنار آنها ايجاد مي‌نمايد. اين فضا، همان چيزي است كه من به آن مثلث حيات (Triangle Of Life) مي‌گويم. هر اندازه اشيا بزرگ‌تر و محكم‌تر باشند، كمتر فشرده مي‌شوند و هر اندازه كمتر فشرده شوند، فضاي خالي كه در آن احتمال زنده ماندن افرادي كه به آن پناه مي‌برند، زياد است، بيشتر مي‌شود. يك بار ديگر مي‌توانيد ساختمان فرو ريخته را در تلويزيون نگاه كنيد. مثلث‌هايي را كه شكل گرفته‌اند را شمارش كنيد. آنها در اكثر نقاط وجود دارند و از معمول‌ترين اشكالي هستند كه در داخل آوارها به راحتي مي‌توانيد مشاهده نماييد.

منظور نظر این همکار ما این نیست که در ساختمانهایی که همچون بم دارای بافت خشت و گلی هستند شما بدنبال کنج بگردید ! آنهایی که ما در بم پیدا نمودیم یا در زیر یک تخت یا درون کمدی گیر افتاده بودند ! بافت بومی خود اوار بومی دارد که من دو سال است در حال مستند سازی همین اوارهای بومی ایران هستم . مطمئنا آوار منطقه کردستان با آن سنگهایی که بکمک گل بروی هم چیده شده اند با آوار خشت و گل بم فرق دارد و هیچگاه قابل مقایسه با آوار سازه هاس فلزی و بتنی تهران نیست ! این راهکار ارائه شده متعلق به بافت شهری و خصوصا سازه های چوبی و سبک خاص امریکا می باشد .

من كاركنان سازمان آتش نشاني شهر «تروجيلو» ـ با جمعيتي 750،000 نفري ـ را براي چگونه زنده ماندن و محافظت و نجات خانواده‌هايشان در هنگام وقوع زلزله آموزش دادم. رئيس آتش نشاني شهر تروجيلو كه خود استاد دانشگاه اين شهر هم مي‌باشد، همواره مرا همراهي مي‌كرد و خود، گواه حوادث اتفاق افتاده بود. مطلب ذيل، گفته او مي‌باشد:

«نام من روبرتو روزالس است هنگامي كه 11 ساله بودم در اثر بروز زلزله سال 1972كه بيش از 70،000 نفرتلفات داشته است، در داخل ساختمان فروريخته به دام افتادم وآنچه باعث نجاتم گرديد مثلث حياتي بود كه در كنار موتورسيكلت برادرم بوجود آمده بود. كليه دوستانم كه در زير ميز يا تخت رفته بودند در زير آنها له شده و جانشان را از دست داده بودند. من مثال زنده‌اي از مثلث حيات هستم و دوستانم مثالي از «خميده و پنهان شده» كه همگي جانشان را از دست دادند.

نكات و توصيه‌هاي مهم آقاي doug copp

1ـ در هنگام بروز زلزله و فرو ريختن ساختمان هر كسي كه از روش «Duck And Cover» (خميده و پنهان شده) استفاده كند بدون استثناء و همواره محكوم به مرگ است. افرادي كه زير اشيائي نظير ميزها و اتومبيل‌ها مي‌روند در همانجا له مي‌شوند.

با ارائه راهکارهای جزم اندیشانه موافق نیستم هیچگاه صد در صد را قبول ندارم ! پناه گرفتن را خصوصا در ساختمانهای یک طبقه که دارای سقف طاق ضربی و یا قوسی می باشند را در زیر میزهای فلزی و کنج دیوارها بنا بر سرعت عمل پناه گیری در یافتن شانس زنده ماندن برابر میدانم . چرا که به خاطر نوع اوار ( خاک داشتن )خفگی در این گونه ساختمانها عامل اول مرگ هموطنان ایرانی من است . و زیر میزها به انها فضایی را برای نفس کشیدن می دهد .

2ـ سگ‌ها و گربه‌ها و بچه‌ها همگي آنها اغلب به صورت طبيعي در وضعيت جنيني كه در رحم قرار دارند، خم مي‌شوند و شما هم بايد همين طور عمل كنيد. اين غريزه طبيعي ايمني و اصل بقا است. شما مي‌توانيد با همين شيوه در فضاي خالي كوچك‌تري زنده بمانيد. پس در زمان بروز زلزله سريع خود را كنار اشياي بزرگ، مانند كاناپه بزرگ و يا اجسام محكمي كه در مقابل ضربه كمتر فشرده مي‌شوند و فضاي خالي در مجاور خود باقي مي‌گذارند، قرار دهيد.

تذکر داده ام که این راه کار مختص ساختمانهای سبک و نیز ساختمانهای دارای اسکلت فلزی و بتنی می باشد .

3ـ ساختمان‌هاي چوبي از ايمن‌ترين نوع ساختمان‌ها محسوب مي‌شوند كه مي‌توانيد در هنگام وقوع زلزله در داخل آنها باشيد، دليل آن، ساده است چونكه چوب قابل انعطاف بوده و با نيروي زلزله به راحتي حركت مي‌كند. اگر ساختمان چوبي فرو ريزد، فضاهاي خالي بزرگي ايجاد مي‌شود. همچنين ساختمان‌هاي چوبي داراي وزن متمركز شده و خردكنندگي كمتري هستند. ساختمان‌هاي آجري مي‌توانند در حد قطعات آجر متلاشي شوند و آجرها منجر به بروز صدمات زيادي مي‌شوند، البته اجساد له شده ناشي از فرو ريختن آنها از صدمات حاصل از فرو ريختن قطعات بتني بزرگ كمتر مي‌باشد.

تنها منطقه مشابه این ساختمانها در ایران مناطق شمالی کشور عزیزمان است که دارای سقفهای سبک شیروانی بوده و میبایست حتما در این گونه ساختمانها بخاطر نوع صدمات وارده از فرو ریزش سقف و احتمال بریدگی نوع پناه گیری به صورت رفتن زیر میز ها و نقاط امنی همچون زیر تخت خواب باشد . چرا که سقف سبک تر از آن است که شما را در زیر میز له کنه ( سقف بتنی و فلزی که بصورت تیرچه بلوک باشد این امکان را دارد )

4ـ اگر زلزله در هنگام شب و زماني كه شما در رختخواب خود هستيد، اتفاق بيفتد، كافي است از روي تخت به پايين بغلتيد، يك فضاي ايمن و مناسب در اطراف تخت وجود دارد. هتل‌ها مي‌توانند نرخ زنده ماندن ساكنان خود را در هنگام وقوع زلزله، با نصب تابلوي راهنما در پشت درب اتاق‌ها و اطلاع‌رساني به ساكنان مبني بر اين‌كه «در هنگام وقوع زلزله روي زمين كنار تختخواب دراز بكشيد» افزايش دهند.

5ـ اگر شما هنگام وقوع زلزله در حال تماشاي تلويزيون هستيد و فرار از در يا پنجره برايتان به سادگي امكانپذير نيست، در وضعيت جنيني در كنار كاناپه يا صندلي بزرگ خم شويد.

6ـ هر كسي كه در زمان وقوع زلزله در زير درب قرار گيرد محكوم به مرگ است. چونكه اگر در هنگامي كه زير درب قرار دارد، چهارچوب اطراف درب به سمت جلو وعقب بيافتد، زير مصالح ساختماني بالاي چهار چوب درب له خواهد شد و اگر ستون‌ها به طرفين بيفتند در اين حالت توسط آنها به دو نيم خواهد شد لذا در هر دو صورت جان خود را از دست خواهد داد.

این قسمت از مقاله نیز یک نکته دارد . در ایران چهارچوب در بخاطر داشتن نعل درگاه و نیز شاخ هایی که برای نصب به دیوار بروی چهار چوبها نصب می گردید و نیز پرکردن چهارچوبهای فلزی با بتن و ملات سیمان در حین نصب درب انجام می گرفته است محل امن شناخته شده است . لذا اگر یکی از این شرایط موجود نباشد چهارچوب درب فاقد ایمنی است . من میتوانم بیش از صد عکس را به شما نشان بدهم که تنها عنصر به جای مانده از زلزله های ایران چهار چوب دربها بوده است .

7ـ هرگز در هنگام وقوع زلزله بر روي پله‌ها نرويد چون پله‌ها داراي گشتاور فركانسي متفاوتي هستند و لذا مجزا از تنه اصلي ساختمان نوسان مي‌كنند. به عبارتي پله‌ها و بقيه ساختمان با همديگر برخورد مي‌كنند تا اين‌كه شكست سازه‌اي در پله رخ دهد و كساني كه روي پله هستند قبل از اين‌كه پله خراب شود، توسط گام‌هاي پله گرفتار شده و به صورت وحشتناكي قطع عضو خواهند شد. در هنگام زلزله حتي اگر ساختمان فرونريزد باز هم از پله‌ها دور بمانيد چون پله‌ها از مناطقي هستند كه احتمال تخريب بيشتري دارند حتي اگر پله‌ها توسط زلزله فرو نريزد ممكن است در اثر وزن ازدحام زياد افرادي كه فريادكشان از روي آن در حال فرار هستند فرو بريزد. پله‌ها بايد پس از وقوع زلزله هر چند كه ساختمان آسيب نديده باشد از نظر ايمني مورد آزمايش قرار گيرند.

با این قسمت موافق هستم

8ـ به ديوارهاي محيطي ساختمان نزديك شويد و يا در صورت امكان به بيرون از آنها برويد. هرچه داخل‌تر و دورتر از ديوارهاي محيطي ساختمان باشيد، احتمال اين‌كه راه گريز شما مسدود شود بيشتر خواهد بود.

با این قسمت موافق هستم

9ـ كساني كه در هنگام وقوع زلزله در خيابان‌ها داخل خودروي خويش مي‌مانند وقتي كه خيابان طبقه فوقاني روي آنها خراب مي‌شود (در اتوبان‌هاي دو طبقه)، جان خود را از دست مي‌دهند. اين دقيقا همان چيزي است كه در آزادراه نيميتز (Nimitz Freeway) رخ داد و قربانيان زلزله سانفرانسيسكو همگي در داخل خودروي خود به هنگام زلزله باقي ماندند و همگي كشته شدند. آنها مي‌توانستند زنده بمانند اگر از خودرو خارج شده و در كنار آن نشسته و يا دراز كشيده بودند. كليه خودرو‌هاي له شده بجز خودروهايي كه ستونهاي پل مستقيما روي آنها سقوط كرده بود، داراي فضاي خالي‌اي به ارتفاع 90 سانتي متر در اطراف خود بودند.

با این قسمت موافق هستم

10ـ از خزيدن در داخل خرابه‌هاي دفاتر روزنامه‌ها و يا اداراتي كه كاغذهاي انباشته زيادي در آنها وجود داشته است، دريافتم كه كاغذ داراي خاصيت ارتجاعي بوده و چندان فشرده نمي‌شوند لذا فضاهاي خالي زيادي در اطراف بسته‌هاي كاغذ بوجود مي‌آيد كه مي‌تواند در زمان زلزله مورد استفاده قرار گيرد.

با این قسمت موافق هستم

با تشکر از سایت بازتاب که این مقاله را مطرح نمود

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

مقابله با سلاح هاي شيميايي

در ادامه بحث سلاحهاي شيميايي به كمكهاي اوليه در برابر اين سلاحها مي پردازيم . در مطلب گذشته با انواع سلاحهاي شيميايي آشنا شديد، اكنون اقدامات حفاظتي و كمكهاي اوليه در رابطه با اين سلاحها را توضيح مي دهم
مهمترين و اقدام حفاظتي و كمك اوليه براي رزمندگان و مصدوميني كه در برابر اين نوع سلاحها قرار گرفته اند, ماسك و لباس ايمني مي باشد. الف) ماسك ايمني: ماسك ايمني از بهترين وسايل ايمني به شمار مي رود و به هر رزمنده آموزش لازم جهت به كارگيري اين وسيله داده مي شود. ب) لباس ايمني: لباس ايمني شامل سه قسمت است:1) يك دست لباس رو ( بلوز و شلوار ) كه محافظ در برابر مواد شيميايي است. 2) كفش محافظ شيميايي3) دستكش محافظ شيميايي ج) پادزهرها: قرصهاي مخصوص محافظت در برابر عامل اعصاب (پريدوستيگماين), جعبه مخصوص الودگي زدايي از پوست(1ا852ئ) و جعبه پادزهر گازهاي اعصاب از ديگر وسايل حفاظتي در برابر عوامل شيميايي مي باشند كه هر فردي كه در برابر اين گازها قرار مي گيرد بايد در اختيار داشته باشد.
دفاع غير نظامي: چنانچه وسايل ايمني ذكر شده فوق در دسترس شما قرار ندارد بايد از وسايلي استفاده كنيد كه خودتان آنرا تهيه مي كنيد. وسايل مورد نياز: 1) كيسه نايلوني ضخيم به اندازه حجم بدن 2) كيسه نايلوني ضخيم و شفاف به اندازه حجم سر
3) دستكش نايلوني 4) باند زخم بندي 5) زغال 6) جوش شيرين 7) كش پوتين. طرز تهيه وسايل ايمني: الف) كيسه نايلوني را مانند لباس دوخته و ان را بر تن كنيد. چنانچه بادگير و يا لباس چرمي و يا ريز بافت داريد مي توانيد از آنها استفاده كنيد.در هنگام دوخت دقت كنيد كه حتي المقدور گاز شيميايي نتواند از آن عبور كند.ب) كيسه نايلوني ضخيم و شفافي را كه به اندازه سر شماست روي سر خود قرار داده و دقيقا در مقابل دهان بيني يك يا دو سوراخ در آن ايجاد كنيد.( توجه شود اين كيسه بايد يك تكه بوده و نبايد دوخته شود و يا اينكه سوراخ ديگري داشته باشد) ج) چند لايه باند زخم بندي را روي هم قرار داده و به اندازه حجم دهان و بيني خود قيچي كنيد.(توجه داشته باشيد چند سانتيمتر بيشتر از سطح دهان و بيني شما باشد) زغالي را كه قبلا آماده كرده ايد كاملا خرد كرده و به صورت دانه هاي ريز در آوريد: زغال خرد شده را درون يك باند زخم بندي طوري قرار دهيد كه يك لايه محافظ در برابر ورود هواي آلوده تشكيل دهد.مي توانيد به جاي اين ماسك از ماسك طبي به علاوه يك لايه زغال خرد شده كه در باند زخم بندي قرار گرفته استفاده كنيد. د) يك بطري را به اندازه سه چهارم آب بريزيد . سپس پودر جوش شيرين را در آن ريخته و بهم بزنيد و سپس مجددا اين عمل را تكرار كنيد تا موقعي كه ديگر جوش شيرين در آب حل نشود و رسوب توليد نمايد در اينجا محلول جوش شيرين آماده است طرز استفاده از وسايل ايمني ذكر شده:1) در هنگام حمله شيميايي با پيمان جهاني كودك آشنا شويم نفس خود را حبس كرده و فورا كيسه نايلوني مخصوص را بر سر خود گذاشته و ماسك را بر روي بيني و دهان خود قرار دهيد و دقت كنيد هوا از اطراف آن وارد دهان و بيني شما نشود .2) دستكش هاي نايلوني را به دست كرده و كش دور دست را بيندازيد.3) مقداري محلول جوش شيرين روي ماسك ريخته و آن را خيس كنيد. 4) لباس هاي نايلوني را بر تن كرده و پاچه ها و آستين ها را كش بيندازيد. 5) پوتين را بپوشيد و كش پاچه شلوار را روي آن بيندازيد. كمك هاي اوليه براي رزمندگان:صدمات چشم: سوختگي چشم ها: چشم ها ممكن است دچار سوختگي شيميايي، حرارتي يا نوري شوند.1) سوختگي شيميايي: سوختگي چشم با مواد اسيدي و قليايي ايجاد شده و در هر دو صورت شستن چشم ها با حجم زياد و جريان آرام آب بر روي چشم هاست. مي توانيد چشم مصدوم را زير جريان آرام شير آب بگيريد و يا اينكه سر مصدوم را در يك ظرف آب فرو برده و از او بخواهيد كه چشم هايش را باز بسته كند. اين كار در مورد سوختگي با مواد قليايي(آهك، بيكربنات سديم و پتاسيم) به مدت حداقل20 دقيقه و در سوختگي با مواد اسيدي(جوهر نمك، اسيد سولفوريك) به مدت 5 الي 10 دقيقه لازم و ضروري است. اگر چشم ها در اثر درد شديد بسته شده بود با ملايمت ولي قاطعانه چشم ها را باز كرده و آن را شستشو دهيد: سپس آنها را با يك بانداژ به صورت شل بسته و مصدوم را به مركز درماني انتقال دهيد. 2) سوختگي حرارتي: هنگامي كه فردي دچار سوختگي صورت ناشي از آتش شد پلك ها به علت حرارت بيش از اندازه به سرعت بسته مي شود. چنانچه مصدوم دچار سوختگي پلك يا صورت شد، پانسمان انجام ندهيد و سوختگي را لمس نكنيد و فورا به مركز درماني مجهز انتقال دهيد.3) سوختگي با اشعه : اشعه مادون قرمز، تابش آفتاب،نور ليزر و يا اشعه ماورا بنفش(نور جوشكاري) مي تواند باعث سوختگي چشم شود. در بعضي از اين موارد دردي وجود ندارد ولي در بعضي مانند جرقه جوشكاري يا افتاب زدگي چشم،درد زيادي وجود دارد. در اين حالت چشم ها را با آب سرد بشوييد و سپس آن ها را با پانسمان شل ببنديد. نكته: در موارد خاص معمولا هر دو چشم پانسمان مي شود اما در محيط هاي خطرناك(جنگ ، آتش سوزي و...) چشم صدمه نديده پوشانده نمي شود تا مصدوم قادر به ديدن باشد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

سید مهدی میرافضلی هم رفت

خبرگزاري جمهوري اسلامي "ايرنا" شهادت خبرنگاران، عكاسان، فيلمبرداران و ساير سرنشينان هواپيماي سي 130 را به خانواده معزز آنها تسليت مي‌گويد .

كاركنان ايرنا در غم از دست دادن اين عزيزان بويژه دو همكار خوب و پرتلاش خويش "سپهدار ساجدي " خبرنگار و "سيد مهدي ميرافضلي " خبرنگار عكاس عزادار مي باشند.

"سپهدار ساجدي"، خبرنگار و گزارشگر گروه‌اخبار اجتماعي‌سازمان خبرگزاري جمهوري اسلامي (ايرنا) كه در سانحه سقوط هواپيماي سي ‪ ۱۳۰‬ارتش جمهوري اسلامي، به همراه ‪ ۹۵‬تن ديگر از سرنشينان آن بعدازظهر سه‌شنبه به شهادت رسيد، يكي از فعالان برجسته خبر ايرنا بود.

او در سال ‪ ،۱۳۴۷‬در روستاي "رييس كلا" منطقه لفور سوادكوه استان مازندران ديده به جهان گشود و پس از اتمام تحصيلات دوران ابتدايي، راهنمايي و متوسطه در منطقه سوادكوه مازندران، در رشته تاريخ دانشگاه تهران در مقطع كارشناسي مشغول تحصيل شد.
ساجدي پس از فارغ‌التحصيلي در مقطع كارشناسي از دانشگاه تهران، در سال ‪ 1371‬و پس از موفقيت درآزمون استخدامي سازمان خبرگزاري جمهوري اسلامي در اين سازمان مشغول به كار شد.
وي، حدود سه سال در گروه بولتن خبر ايرنا، مشغول به خدمت بود و پس از آن، به عنوان مسوول دفتر ايرنا در آستارا و گيلان انجام وظيفه كرد.
شهيد ساجدي، پس از مدتي به عنوان مسوول دفتر ايرنا در شهرستان دماوند منصوب و به خدمت مشغول شد.
در دفتر دماوند، ساجدي اهتمام ويژه‌اي به پوشش و انعكاس مشكلات مردم محروم اين ديار داشت و گزارشهاي خبري و تحقيقي مفصلي از آنها مخابره كرد.
وي، در چهارماهه نخست سال ‪ ،۱۳۸۲‬از سوي سازمان خبرگزاري جمهوري اسلامي به عنوان خبرنگار و كارشناس امورخبري ايرنا در دفتر رياض عربستان سعودي مشغول فعاليت شد. گرايش به انعكاس مشكلات اجتماعي و پيگيري جدي مسايل مردم، يكي از خصيصه‌هاي اين خبرنگار و گزارشگر ايرنا بود و به همين دليل در اغلب دوران خدمت صادقانه خود، در عرصه اطلاع رساني در بخش اجتماعي فعاليت داشت.
ساجدي هنگام شهادت، خبرنگار ويژه ايرنا در قوه قضاييه بود. وي، امروز براي پوشش خبري رزمايش نيروي دريايي ارتش، در منطقه چابهار و درياي عمان عازم، اين منطقه بود كه در اثر سانحه هوايي به فيض شهادت نائل شد. شهيد ساجدي متاهل و از وي يك دختر به نام آسيه به يادگار مانده است.

"سيدمهدي ميرافضلي" عكاس‌خبرنگار خبرگزاري جمهوري اسلامي كه بعدازظهر امروز (سه‌شنبه)، به همراه تعدادي از خبرنگاران و تصويربرداران رسانه‌ها از جمله "سپهدار ساجدي"، "خبرنگار ايرنا" در سانحه سقوط هواپيماي سي ‪ ۱۳۰‬ارتش جمهوري اسلامي به شهادت رسيد، يكي از خوش ذوق‌ترين عكاسان خبري ايرنا بود.

سيد مهدي، در سال ۱۳۴۷‬در منطقه كويري يزد متولد شده بود و آرامش خاص مردان كوير را همواره به همراه داشت.
وي، در سال ‪ ۱۳۶۸‬و پس از پايان تحصيلات متوسطه، به استخدام خبرگزاري جمهوري اسلامي در آمد و از همان ابتدا در امور هنري و گرافيكي و در روابط عمومي سازمان به كار مشغول شد.
اين شهيد همزمان موفق كسب مدرك فوق‌ديپلم عكاسي از دانشكده خبر و فيلم‌برداري از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي شد. روي گشاده سيد مهدي افضلي، از وي تصويري دوستي خوب و ياري همراه در خبرگزاري در ذهن همكاران حك كرد.
شوق ارتقاي روحي و معنوي باعث شد كه ميرافضلي تاب ماندن در روابط عمومي را نياورد و با انبوهي از تجربه و هنر، وارد عرصه عكاسي خبري شد.
مير افضلي، همواره به دنبال شكار لحظه ‌ها بود و دوربين خود را همانطور كه در آخرين لحظات زندگي در كنار داشت، هرگز از خود دور نكرد.
بسياري از همكاران ايرنا، آثار اجتماعي با خميرمايه انساني را در عكسهاي سيد مهدي به وضوح مي‌ديدند.
او در عين حال، در بسياري از نمايشگاههاي عكس شركت مي‌جست و با پشتكار فراوان، درد و رنج مردمي را كه در گوشه‌هاي فراموش شده اجتماع به تصوير كشيده بود، در معرض ديد وجدانها قرار مي‌داد. سيدمهدي ميرافضلي، به تازگي از دانشكده خبر خبرگزاري در رشته عكاسي فارق التحصيل شده‌بود.
از شهيد مير افضلي يك فرزند دختر به نام زينب‌السادات و پسر به نام علي به يادگار مانده است.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

آشنايي با تجهيرات امدادو نجات

وسائل و تجهيزات به سه دسته كلي تقسيم مي شوند: الف)تجهيزات شخصي و انفرادي امدادگر ب)تجهيزات امداد و كمك هاي اوليه ج)تجهيزات نجات الف)تجهيزات شخصي و انفرادي امدادگر: شما به عنوان يك امدادگر بايد بدانيد بدليل پراسترس بودن لحظات اوليه حوادث و اعزام، معمولاً بعضي از تجهيزات اوليه كه هر امدادگر بايد به همراه داشته باشد فراموش مي شود، كه نتيجه آن، بوجود آمدن مشكلاتي براي شما مي باشـد. پس در زمان حركت و اعزام دقت داشته باشيد كه حداقل، وسائل شخصي و تجهيزات انفرادي خود را به همراه داشته باشيد. تجهيزات شخصي آن دسته از وسائلي هستند كه معمولاً هر امدادگر خودش تهيه مي كند، تا در زمان اعزام به منطقه حادثه به همراه داشته باشد و در حفظ بهداشت فردي امدادگر بسيار مؤثر مي باشد. تجهيزات شخصي: ظروف غذا (بشقاب، قاشق، چاقو، دربازكن، ليوان) - مسواك و خميردندان – حوله و صابون – كارت شناسايي – كبريت يا فندك – دمپائي – لباس اضافه – سوزن و نخ – كاغذ و قلم. تجهيزات انفرادي نيز وسائلي هستند كه معمولاً با توجه به نياز هر عمليات و امكانات موجود در سازمان در اختيار نيروهاي امدادي قرار مي گيرد، تا آمادگي لازم را جهت انجام مأموريتهاي امدادي داشته باشند. تجهيزات انفرادي: كوله پشتي، كيسه خواب يا پتو، پوتين يا كفش مناسب، لباس امدادي(با توجه به فصل)، چراغ قوه، قمقمه، ماسكهاي مجافظ، دستكشهاي محافظ، جعبه كمكهاي اوليه انفرادي، غذاي فاسد نشدني جهت 24 ساعت. ب)تجهيزات امداد و كمك هاي اوليه بعد از اينكه امدادگر آماده شد، حالا نياز به تجهيزات و ابزار لازم جهت ايجادآمادگي و انجام مأموريت را دارد، كه يك بخش از اين تجهيزات را وسائل امدادي و پزشكي تشكيل مي دهند و البته شما تا حدود زيادي با آنها در دوره هاي قبل آشنا شده ايد. وسايل جعبه كمكهاي اوليه: باند(سه گوش، نواري، كشي، توري)، گاز استريل، گاز وازلين)، سوزن قفلي، دستمال كاغذي، پنس و قيچي، آتل انگشت(فينگر)، ايروي (Air way)، ماسك مخصوص تنفس مصنوعي، ورقه هاي آلومينيومي استريل جهت مصدومين سوختگي، سرم شستشو، بتادين، چسب زخم ، چسب روي باند، ترمومتر ، چراغ قوه، دستكش استريل، دستكش يكبار مصرف. تجهيزات امدادي شامل: 1- دستگاه فشارسنج و گوشي پزشكي 2- كيسه هاي آب سرد وگرم 3- ملحفه 4- انواع آتل چوبي 5- آتل تمام تنه 6- آتل نيم تنه 7- انواع برانكار ( ساده . چرخدار كوچك، چرخدار بزرگ، سبدي، تاشو ساده، كوهستان) 8- كيف احيا 9-دستگاه زنده ياب 10- تخت بيمار 11- پاراوان آشنايي با تجهيزات امداد و نجات بعنوان يك امدادگر ممكن است در صحنه حادثه مثل يك پليس، عبور و مرور را كنترل كنيد و يا مانند يك مأمور آتش نشاني مجبور به خاموش كردن آتش سوزي و رهاسازي مصدومين گرفتار در آتش، و يا زير آوار و اتومبيل باشيد. بنابراين بايد براي ايفاي نقش صحيح خودتان احتياج به ابزار و تجهيزات بخصوص داريد و بايد آنجا كه ممكن است نسبت به صحنه حادثه اي كه به آن وارد مي شويد مجهز به وسايل مورد نياز آن صحنه باشيد. البته شما بايد خصوصيت حسن ابتكار و خلاقيت را در خودتان بيشتر فعال كنيد، زيرا بايد در نظر داشته باشيد كه ممكن است شما به صحنه اي وارد شويد و هيچگونه تجهيزاتي به همراه نداريد، مثلاً زماني كه شما به تعطيلات مي رويد ناگهان با صحنه حادثه اي رو به رو مي شويد، در اينجا بايد وسائل موجود در صحنه و در دسترس را بطور ابتكاري و كاملاً صحيح براي كنترل خطرات و ايجاد مراقبت بكار گيريد. مثلاً ممكمن است شما براي بي حركت كردن عضو آسيب ديده مصدوم، آتل در اختيار نداشته باشيد از آنجا كه مي دانيد كار آتل بي حركت كردن عضو آسيب ديده است از هر وسيله اي كه بتواند اينگونه عمل كند مي توانيد استفاده كنيد. نكته اي ديگر كه در رابطه با تجهيزات بايد در نظر داشت اين است كه در صحنه هاي وسيع حوادث گروههاي متعددي به كمك مي آيند اين گروهها براي كمك رساني به صحنه وارد مي شوند و هر گروه مجهز به دستگاهها و تجهيزات خاصي هستند و افراد هر گروه قبلاً طي دوره هاي آموزشي كاملاً كار با اين تجهيزات را آموخته اند. از آنجا كه ممكن است شما بعنوان يك امدادگر در كنار اين گروهها در امر امدادرساني همكاري داشته باشيد آشنايي مختصري با اين وسائل براي شما مقيد خواهد بود. در اين بخش سعي شده است تا ليست تقريباً كاملي از تجهيزات در اختيار شما قرار بگيرد. كه البته شما در بخش دوم جزوه با تجهيزات موجود در سازمان آشنا مي شويد و كار عملي با آنها را فرا مي گيريد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

دارو شناسی 2

آتنولول ATENOLOL آتنولول‌ به‌ علل‌ گوناگوني‌ مثل‌ افزايش فشار خون‌؛ تسكين‌ درد قلبي‌؛ پيشگيري‌ از سردردهاي‌ ميگرني‌؛ و درمان‌ بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌ تجويز مي‌شود. همچنين‌ براي‌ جلوگيري‌ از دومين‌ حمله‌ قلبي‌ در افرادي‌ كه‌ يك‌ بار دچار حمله‌ قلبي‌ شده‌اند، كاربرد دارد. ممكن‌ است‌ در شرايط‌ ديگري‌ نيز پزشكتان‌ اين‌ دارو را برايتان‌ تجويز كند. آتنولول‌ با مسدود كردن‌ برخي‌ تكانه‌هاي‌ عصبي‌ به‌ بخش‌هاي‌ خاصي‌ از بدن‌ عمل‌ مي‌كند؛ به‌ همين‌ علت‌ آن‌ را يك‌ مسدودكننده‌ بتا مي‌شناسند. با مسدود كردن‌ اين‌ تكانه‌ها، آتنولول‌ به‌ قلب‌ كمك‌ مي‌كند تا منظم‌تر و مؤثرتر بزند و در نتيجه‌ بار كاري‌ قلب‌ كاهش‌ يابد. چگونگي‌ مصرف‌ آتنولول‌ معمولاً روزي‌ يك‌ بار مصرف‌ مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را هر روز سر ساعت‌ معيني‌ بخوريد. معمولاً بهتر است‌ دارو را صبح‌ پيش‌ از صبحانه‌ مصرف‌ كنيد تا فراموشش‌ نكنيد. آتنولول‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. هر روز پيش‌ از خوردن‌ آتنولول‌ نبضتان‌ را بشماريد. اگر زير 50 در دقيقه‌ بود پيش‌ از خوردن‌ داروي‌ آن‌ روز، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر كمتر از 8 ساعت‌ تا نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد و دارو را بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ قطع‌ نكنيد. با قطع‌ مصرف‌ آتنولول‌ ممكن‌ است‌ در معرض‌ خطر يك‌ حمله‌ قلبي‌ باشيد. در اكثر مواردي‌ كه‌ آتنولول‌ تجويز مي‌شود، بيماري‌ مهار مي شود ولي درمان نمي شود. و اين‌ بدين‌ معناست‌ كه‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد چندين‌ سال‌ يا تا پايان‌ زندگي‌ آن‌ را مصرف‌ كنيد. هشدارها و عوارض‌ جانبي در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ آتنولول‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: - اشكال‌ در تنفس‌ تنگي‌ نفس‌، يا خس‌خس‌ سينه‌؛ - سرد شدن‌ كف‌ دست‌ و پا؛ - ضربان‌ قلب‌ زير 50 در دقيقه‌؛ - سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ در هنگام‌ بلند شدن‌ از حالت‌ خوابيده‌ يا نشسته‌ - تورم‌ دست‌ها و پاها يا افزايش‌ وزن‌ ناگهاني‌ (5/1 كيلو در 48-24 ساعت‌)؛ -افسردگي‌، گيجي‌، يا توهم‌ (شنيدن‌، ديدن‌، يا احساس‌ چيزهايي‌ كه‌ وجود ندارند)؛ - درد قفسه‌ سينه‌، مفاصل‌ يا كمر؛ - تب‌؛ گلودرد؛ - بثورات‌ جلدي‌؛ - يا هرگونه‌ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌. نشانه‌هاي‌ زير تا هنگام‌ عادت‌ كردن‌ بدنتان‌ با دارو ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند: خواب‌آلودگي‌، خستگي‌، مشكل‌ در خوابيدن‌، اضطراب‌، يبوست‌ يا اسهال‌، كابوس‌، يا كاهش‌ توانايي‌ جنسي‌، اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ يافتند يا مشكل‌ساز شدند، وضعيت‌ را با پزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد. موارد احتياط‌ در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آتنولول‌ پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد: - حساسيت‌ به‌ آتنولول‌ يا ديگر داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا بارداري‌ يا شيردهي‌. - در حال‌ مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ تزريقات‌ حساسيت‌زدايي‌، كافئين‌، داروهاي‌ آسم‌ (آمينوفيلين‌، ديفيلين‌، اكستريفيلين‌، تئوفيلين‌)، داروهاي‌ ديابت‌ (انسولين‌، داروهاي‌ خوراكي‌ پايين‌آورنده‌ قند)، ديگر داروهاي‌ كاهنده‌ فشار خون‌ (مسدودكننده‌هاي‌ كانال‌هاي‌ كلسيمي‌، كلونيدين‌، گوانابنز)، كوكائين‌، يا مهاركننده‌هاي‌ مونوآمين‌اكسيداز. - سابقه‌ يا ابتلا به‌ حساسيت‌، آسم‌، يا آمفي‌زم‌؛ مشكلات‌ احتقاني‌ قلب‌؛ بيماري‌ قند؛ پركاري‌ تيروييد؛ افسردگي‌؛ يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌. اگر بيماري‌ قند داريد، آتنولول‌ ممكن‌ است‌ قند خون‌ شما را افزايش‌ دهد و نيز ممكن‌ است‌ علايم‌ افت‌ قند خون‌ را مخفي‌ كند. اگر دچار حساسيت‌ باشيد با مصرف‌ آتنولول‌ واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌تان‌ ممكن‌ است‌ تشديد شود. هنگام‌ مصرف‌ آتنولول‌ توصيه‌ مي‌شود به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودي‌تان‌ را زير نظر داشته‌ باشد. -در مورد ميزان‌ فعاليت‌ قابل‌ قبول‌ بر اساس‌ وضعيت‌ بدني‌تان‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. آتنولول‌ ممكن‌ است‌ درد قفسه‌ سينه‌ را كاهش‌ دهد يا از آن‌ جلوگيري‌ كند و در نتيجه‌ باعث‌ شود تا از آن‌ حد كه‌ برايتان‌ بي‌خطر است‌ فعال‌تر باشيد. كه‌ اين‌ خود موجب‌ درد قفسه‌ سينه‌ و علايم‌ جدي‌ ديگر مي‌شود. - وزن‌تان‌ را نسبت‌ به‌ قد و استخوانبندي‌تان‌ در يك‌ محدوده‌ مناسب‌ نگاه‌ داريد. در صورت‌ نياز براي‌ كاهش‌ وزن‌ از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد. -اگر براي‌ كاهش‌ فشار خون‌ آتنولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد، مصرف‌ سديم‌ (نمك‌) خود را محدود كنيد. از پزشكتان‌ درخواست‌ كنيد دستوارات‌ تغذيه‌اي‌ در اختيارتان‌ بگذارد يا شما را به‌ يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ معرفي‌ كند. -اگر سيگاري‌ هستيد، سيگار را ترك‌ كنيد، از پزشكتان‌ بخواهيد شما را به‌ يك‌ مشاور يا گروه‌ ترك‌ سيگار معرفي‌ كنيد. الكل‌ ننوشيد. - از وضعيت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌ و يا از حالت‌ نشسته‌ به‌ ايستاده‌ آرام‌ تغيير وضعيت‌ دهيد تا دچار سرگيجه‌، سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا غش‌ نشويد. در هواي‌ سرد لباس‌ گرم‌تر بپوشيد، چرا كه‌ آتنولول‌ ممكن‌ است‌ شما را به‌ سرما حساس‌تر كند. براي‌ روزهاي‌ تعطيل‌ مقدار كافي‌ دارو در دسترس‌ داشته‌ باشيد. يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ كه‌ نشان‌ دهد آتنولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد. پزشكان‌ ديگر را از اينكه‌ آتنولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد؛ زيرا آتنولول‌ ممكن‌ است‌ بر روي‌ برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ اثر بگذارد. آتنولول‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آتنولول‌ فاسد مي‌شود). آتنولول‌ تاريخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد. هنگام‌ مصرف‌ آتنولول‌ نبايد تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وسايل‌ خطرناك‌ كار كنيد. اگر خواب‌آلودگي‌ يا سرگيجه‌ مشكل‌ساز شد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ دارويي‌ مصرف‌ كنيد؛ به‌ ويژه‌ داروهاي‌ محرك‌ و داروهاي‌ سرفه‌ يا سرماخوردگي‌ كه‌ بدون‌ تجويز پزشك‌ قابل‌ تهيه‌ هستند. آسپيرين ASPIRIN آسپيرين‌ يك‌ داروي‌ رايج‌ است‌ كه‌ بدون‌ نسخه‌ پزشك‌ قابل‌ تهيه‌ مي‌باشد. اين‌ دارو يك‌ مسكن‌ غيرمخدر براي‌ تسكين‌ دردهاي‌ خفيف‌ تا متوسط‌ نظير سردرد، دندان‌درد، و دردهاي‌ هنگام‌ عادت‌ ماهانه‌ است‌. آسپيرين‌ تب‌ را كاهش‌ مي‌دهد و التهاب‌ را در موارد درماتيسمي‌ كاهش‌ مي‌دهد. آسپيرين‌ خشكي‌، تورم‌ و درد مفاصل‌ را درد آرتريت‌ مي‌كاهد ولي‌ بيماران‌ را درمان‌ نمي‌كند. از اين‌ دارو همچنين‌ در پيشگيري‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌، كاهش‌ خطر حمله‌ قلبي‌ و مغزي‌، و موارد ديگر استفاده‌ مي‌شود. البته‌ اين‌ خاصيت‌ آسپيرين‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ افزايش‌ احتمال‌ خطر خونريزي‌ شود. استيل‌ ساليسيليك‌ اسيد يك‌ نام‌ ديگر آسپيرين‌ است‌. چگونگي‌ مصرف‌ براي‌ جلوگيري‌ از اثرات‌ مضر آسپيرين‌ بر روي‌ معده‌، اين‌ دارو را با غذا، شير، داروهاي‌ ضداسيد، يا يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ كنيد (اين‌ در مورد قرص‌هاي‌ پوشش‌دار يا شياف‌ صدق‌ نمي‌كند). همچنين‌ براي‌ پيشگيري‌ از دل‌ بهم‌ خوردگي‌ بهتر است‌ از30-15 دقيقه‌ پس‌ از خوردن‌ آسپيرين‌ دراز نكشيد. بجز در مورد قرص‌هاي‌ پوشش‌دار و قرص‌هاي‌ طولاني‌اثر، ساير قرص‌هاي‌ آسپيرين‌ را مي‌توان‌ براي‌ سهولت‌ بلع‌ خرد يا در يك‌ مايع‌ حل‌ كرد. به‌منظور استعمال‌ راحت‌تر شياف‌ آسپيرين‌، آن‌ را براي 30 دقيقه‌ قبل‌ از استفاده‌ داخل‌ يخچال‌ بگذاريد. براي‌ استعمال‌ شياف‌، پوشش‌ شياف‌ را باز كرده‌، شياف‌ را با آب‌ سرد مرطوب‌ كنيد، به‌ يك‌ پهلو دراز كشيده‌، شياف‌ را با كمك‌ انگشتتان‌ داخل‌ مقعد فرو كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد، البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. هشدارها و عوارض‌ جانبي در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ آسپيرين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: سوزش‌ سر دل‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ تورم‌ دست‌ها، پاها و پلك‌ها؛ افزايش‌ وزن‌؛ خس‌خس‌ سينه‌؛ مدفوع‌ سياهرنگ‌؛ خونريزي‌ از لثه‌ها در هنگام‌ مسواك‌ زدن‌. موارد احتياط‌ در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آسپيرين‌ پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد: حساسيت‌ به‌ هر چيز، به‌ ويژه‌ آسپيرين‌ يا داروهاي‌ شبه‌ آسپيرين‌. بارداري‌ يا شيردهي‌. مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌ (مثل‌ ايبوپروفن‌)، داروهاي‌ ضدانعقادي‌ (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌)، داروهاي‌ خوراكي‌ ضدديابت‌، آنتي‌بيوتيك‌ها (سفالوسپورين‌ها، وانكومايسين‌)، داروهاي‌ ضدسرطان‌ (متوتركسات‌)، والپروئيك‌ اسيد، پروبنسيد و سولفين‌ پيرازون‌ (داروهاي‌ نقرس‌)، و زيدووودين‌. سابقه‌ يا ابتلا به‌ مشكلات‌ خونريزي‌دهنده‌ (مثل‌ زخم‌ معده‌، هموفيلي‌، و كمبود پلاكتي‌)، پوليپ‌هاي‌ بيني‌ ناشي‌ از آسپيرين‌، نقرس‌، كمبود آنزيم G6PD ، پرفشاري‌ خون‌، و بيماري‌هاي‌ كبدي‌، كليوي‌، و قلبي‌. هنگام‌ مصرف‌ آسپيرين‌ توصيه‌ مي‌شود برچسب‌ روي‌ دارو را خوانده‌ و از دستوراتش‌ پيروي‌ كنيد. برچسب‌ روي‌ ساير داروهاي‌ بدون‌ نياز به‌ تجويز پزشك‌ را بخوانيد تا مبادا در حال‌ مصرف‌ داروهايي‌ باشيد كه‌ حاوي‌ آسپيرين‌ هستند يا حاوي‌ داروهايي‌ باشند كه‌ با آسپيرين‌ تداخل‌ ايجاد مي‌كنند. آسپيرين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آسپيرين‌ فاسد مي‌شود). شياف‌ آسپيرين‌ را در يك‌ جاي‌ خنك‌ نگاه‌ داريد، ولي‌ آن‌ را و شكل‌هاي‌ مايع‌ آسپيرين‌ را منجمد نكنيد. آسپيرين‌ تاريخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد. در صورتي‌ كه‌ آسپرين‌ را براي‌ درد، تب‌ يا گلودرد مي‌خوريد، در موارد زير با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد: درد بيش‌ از 10 روز طول‌ بكشد يا علامت‌ جديدي‌ اضافه‌ شود. تب‌ بيش‌ از 3 روز طول‌ بكشد، تشديد شود يا علامت‌ جديد اضافه‌ شود. گلودرد دردناكتر شود، بيش‌ از 2 روز به‌ طول‌ انجامد، يا تب‌، تهوع‌، استفراغ‌، بثورات‌ جلدي‌ يا سردرد رخ‌ دهد. آسپيرين‌ را فقط‌ به‌ مقدار تجويز شده‌ براي‌ جلوگيري‌ از حمله‌ قلبي‌، مغزي‌ و ديگر مشكلات‌ ناشي‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ مصرف‌ كنيد هنگام‌ مصرف‌ آسپيرين‌ نبايد آسپيريني‌ را كه‌ بوي‌ سركه‌ مي‌دهد استفاده‌ كرد. اين‌ به‌ معناي‌ فاسد شدن‌ آسپيرين‌ است‌. در صورتي‌ كه‌ در عرض‌ 7 روز گذشته‌ عمل‌ جراحي‌ لوزه‌، كشيدن‌ دندان‌، يا جراحي‌ دندان‌ يا دهان‌ داشته‌ايد، آسپيرين‌ را بجويد. آسپيرين‌ را به‌ همان‌ صورت‌ ببلعيد. آسپيرين‌ را مستقيماً روي‌ دندان‌ يا لثه‌ گذاشت‌؛ در اين‌ صورت‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ سوزش‌ شود. بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ آسپيرين‌ را قطع‌ كنيد، اگر آن‌ را براي‌ پيشگيري‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ مصرف‌ مي‌كنيد. تا 5 روز پيش‌ از هر جراحي‌ آسپيرين‌ مصرف‌ كنيد مگر به‌ دستور پزشك‌؛ اين‌ كار موجب‌ خونريزي‌ خواهد شد. به‌ كودكي‌ كه‌ تب‌ يا ديگر علايم‌ شبه‌ آنفلوآنزايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ ناشي‌ از يك‌ ويروس‌ مثل‌ ويروس‌ آبله‌مرغان‌ يا آنفلوآنزا باشد آسپيرين‌ بدهيد. آسپيرين‌ در برخي‌ از موارد با نشانگان‌ «راي‌» كه‌ يك‌ بيماري‌ وخيم‌ است‌ ارتباط‌ داشته‌ است‌. در اين‌ موارد در مورد داروي‌ مناسب‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. مسموميت‌ در صورت‌ شك‌ به‌ مصرف‌ بيش‌ از حد آسپيرين‌، بلافاصله‌ درخواست‌ كمك‌ پزشكي‌ كنيد. علايم‌ مصرف‌ بيش‌ از حد عبارتند از: صداي‌ زنگ‌ داخل‌ گوش‌ها، خواب‌آلودگي‌، گيجي‌، افت‌ شنوايي‌، اضطراب‌، هيجان‌ شديد، تنفس‌ تند و عمقي‌. براي‌ پيشگيري‌ از عوارض‌ جدي‌ نظير تشنج‌ يا حتي‌ مرگ‌ بلافاصله‌ به‌ دنبال‌ مراقبت‌هاي‌ پزشكي‌ باشيد. اطلاعات‌ ديگر انواع‌ ژنريك‌ آسپيرين‌ از انواع‌ داراي‌ نام‌ تجاري‌ ارزانترند و در اكثر موارد به‌ همان‌ اندازه‌ مؤثرند. انواع‌ طولاني‌اثر گرانترند ولي‌ ممكن‌ است‌ مصرف‌ آنها راحت‌تر باشد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

خونريزي‌ شديد

موارد احتياط ‌ از بستن‌ تورنيكه‌ خودداري‌ كنيد. اگر جسمي‌ در داخل‌ زخم‌ فرو رفته‌ است‌، دو طرف‌ زخم‌ را فشار دهيد و قبل‌ از باندپيچي‌، در اطراف‌ آن‌ بالشتك‌ بسازيد. در صورت‌ امكان‌، دستكش‌ يكبار مصرف‌ بپوشيد تا از انتقال‌ عفونت‌ پيشگيري‌ شود. اگر مصدوم‌ بي‌هوش‌ شد، راه‌ تنفسي‌ را باز و تنفس‌ را كنترل‌ كنيد. اگر مصدوم‌ نفس‌ مي‌كشد، وي‌ را در وضعيت‌ بهبود قرار دهيد. آماده‌ باشيد تا در صورت‌ لزوم‌، احياي‌ تنفسي‌ و ماساژ قفسه‌ سينه‌ را آغاز كنيد. عمليات‌ روي‌ زخم‌ فشار وارد كنيد. قسمت‌ آسيب‌ديده‌ را بلند كنيد و نگه‌ داريد. زخم‌ را باندپيچي‌ كنيد. آمبولانس‌ درخواست‌ كنيد. شوك‌ را (در صورت‌ بروز) درمان‌ و وضعيت‌ مصدوم‌ را كنترل‌ كنيد. 1) روي‌ زخم‌ فشار وارد كنيد. در صورت‌ امكان‌، دستكش‌ يكبار مصرف‌ بپوشيد. لباس‌هاي‌ اطراف‌ زخم‌ را خارج‌ كنيد يا ببريد. يك‌ پانسمان‌ استريل‌ يا يك‌ قطعه‌ پارچه‌ بدون‌ كرك‌ روي‌ زخم‌ قرار دهيد. با استفاده‌ از انگشتان‌ يا كف‌ دست‌ خود، محكم‌ فشار وارد كنيد. 2) قسمت‌ آسيب‌ديده‌ را بلند كنيد و نگه‌ داريد. قسمت‌ آسيب‌ديده‌ را تا سطحي‌ بالاتر از قلب‌ مصدوم‌، بلند كنيد. در صورتي‌ كه‌ مشكوك‌ هستيد كه‌ اين‌ آسيب‌ شامل‌ شكستگي‌ نيز هست‌، قسمت‌ آسيب‌ديده‌ را با ملايمت‌ جابه‌جا كنيد. به‌ مصدوم‌ كمك‌ كنيد تا دراز بكشد. 3) زخم‌ را باندپيچي‌ كنيد. يك‌ پانسمان‌ استريل‌ روي‌ لايه‌ پوششي‌ قرار دهيد و آن‌ را محكم‌ در محل‌ خود باندپيچي‌ كنيد. اگر خون‌ به‌ لايه‌ اول‌ نشت‌ كرد، يك‌ لايه‌ ديگر روي‌ اولي‌ قرار بدهيد و باندپيچي‌ كنيد. اگر خون‌ به‌ لايه‌ دوم‌ هم‌ نشت‌ كرد، تمام‌ پانسمان‌ها را برداريد و يك‌ لايه‌ جديد بگذاريد به‌ طوري‌ كه‌ فشار كافي‌ روي‌ محل‌ خونريزي‌ وارد كند. در چند فاصله‌ زماني‌، گردش‌ خون‌ را در نواحي‌ پايين‌تر از محل‌ باندپيچي‌ كنترل‌ كنيد؛ در صورت‌ لزوم‌، باندها را شل‌ كنيد. 4) با مركز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد و آمبولانس‌ درخواست‌ كنيد. هنگامي‌ كه‌ تماس‌ مي‌گيريد، جزييات‌ محل‌ آسيب‌ و وسعت‌ خونريزي‌ را بازگو كنيد. 5) شوك‌ را (در صورت‌ بروز) درمان‌ و وضعيت‌ مصدوم‌ را كنترل‌ كنيد. شوك‌ را درمان‌ كنيد . علايم‌ حياتي‌ (سطح‌ پاسخ‌دهي‌، نبض‌ و تنفس‌) را كنترل‌ و ثبت‌ كنيد .

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

مصدوم‌ را ارزيابي‌ كنيد

1) پاسخ‌ مصدوم‌ را بررسي‌ كنيد. يك‌ سؤال‌ بپرسيد (مثلاً «چه‌ اتفاقي‌ افتاده‌ است‌؟») يا يك‌ دستور صادر كنيد (مثلاً «چشم‌هايت‌ را باز كن‌.») واضح‌ و بلند صحبت‌ كنيد. با ملايمت‌ شانه‌هاي‌ مصدوم‌ را تكان‌ دهيد. اگر مصدوم‌ پاسخ‌ مي‌دهد، بدون‌ ايجاد تغيير در وضعيت‌ او، نيروهاي‌ امدادي‌ را (در صورت‌ لزوم‌) فرا بخوانيد. هر وضعيتي‌ را كه‌ پيدا كرديد، درمان‌ كنيد. اگر مصدوم‌ پاسخ‌ نمي‌دهد، با فرياد درخواست‌ كمك‌ كنيد و سپس‌، گام‌ 2 را دنبال‌ كنيد. 2) راه‌ تنفسي‌ را باز كنيد. يك‌ دست‌ خود را روي‌ پيشاني‌ مصدوم‌ بگذاريد و سر او را به‌ آرامي‌ به‌ سمت‌ عقب‌ خم‌ كنيد. هرگونه‌ انسداد آشكار را از دهان‌ مصدوم‌ خارج‌ كنيد. داخل‌ دهان‌ را با انگشت‌ جستجو نكنيد. نوك‌ انگشتان‌ خود را زير نوك‌ چانه‌ مصدوم‌ قرار دهيد. چانه‌ را بالا بكشيد. اگر به‌ آسيب‌ گردني‌ (ستون‌ فقرات‌) مشكوك‌ هستيد، راه‌ تنفسي‌ را با بالا كشيدن‌ ملايم‌ فك‌ باز كنيد اما سر را خم‌ نكنيد (بالا راندن‌ فك‌). 3) تنفس‌ را كنترل‌ كنيد. با مشاهده‌، به‌ دنبال‌ حركات‌ قفسه‌ سينه‌ بگرديد، صداهاي‌ تنفسي‌ را سمع‌ كنيد و بازدم‌ مصدوم‌ را روي‌ گونه‌ خود حس‌ كنيد. اين‌ عمل‌ را در كمتر از 10 ثانيه‌ انجام‌ دهيد. اگر مصدوم‌ نفس‌ نمي‌كشد، يك‌ امدادگر را بفرستيد تا با مركز اورژانس‌ تماس‌ بگيرد و آمبولانس‌ درخواست‌ كند. احياي‌ تنفسي‌ را آغاز كنيد. اگر مصدوم‌ نفس‌ مي‌كشد، به‌ دنبال‌ ساير وضعيت‌هاي‌ تهديدكننده‌ حيات‌ (مثل‌ خونريزي‌ شديد) بگرديد. او را در وضعيت‌ بهبود قرار دهيد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

بخش زايمان و مشكلات طبي در كمك‌هاي اوليه

زايمان‌: مرحله‌ اول‌ در مرحله‌ اول‌ زايمان‌، انقباضات‌ مادر (امواج‌ درد شديد كه‌ به‌ اوج‌ مي‌رسند و سپس‌ به‌ تدريج‌ محو مي‌شوند) آغاز مي‌شوند در لحظه‌اي‌ از اين‌ مرحله‌، مايع‌ آمنيوتيكي‌ («آبي‌») كه‌ به‌عنوان‌ ضربه‌گير براي‌ نوزاد عمل‌ مي‌كرد، (به‌ بيرون‌) تخليه‌ مي‌شود. اگرچه‌ اكثر زنان‌ باردار نسبت‌ به‌ آنچه‌ كه‌ طي‌ زايمان‌ روي‌ مي‌دهد آگاهي‌ دارند، زناني‌ كه‌ به‌طور غيرمنتظره‌ دچار دردهاي‌ زايماني‌ مي‌شوند، ممكن‌ است‌ بسيار مضطرب‌ شوند. اطمينان‌ خاطر دادن‌ به‌ چنين‌ فردي‌، ضروري‌ است‌؛ در اين‌ صورت‌ او از توانايي‌ بيشتري‌ براي‌ يادآوري‌ روش‌هاي‌ تحمل‌ كه‌ قبلاً آموخته‌ است‌، برخوردار خواهد بود. اگر تصور شما بر اين‌ است‌ كه‌ كودك‌ قبل‌ از فراخواني‌ نيروهاي‌ امدادي‌ ديگر متولد خواهد شد، سعي‌ كنيد چند قلم‌ از تجهيزات‌ لازم‌ براي‌ تولد را جمع‌آوري‌ كنيد: دستكش‌ يكبار مصرف‌، ماسك‌ به‌ منظور پوشاندن‌ دهان‌ و بيني‌ خود (مي‌توان‌ از يك‌ دستمال‌ يا وسيله‌ مشابه‌ استفاده‌ كرد)، يك‌ ورقه‌ پلاستيكي‌، يك‌ كاسه‌ آب‌ داغ‌ براي‌ شستشو، چند نوار بهداشتي‌، چند حوله‌ تميز و گرم‌ و يك‌ پتو. تشخيص‌ ممكن‌ است‌ موارد زير وجود داشته‌ باشند: - انقباضات‌ كه‌ در فواصل‌ زماني‌ رخ‌ مي‌دهند كه‌ به‌ تدريج‌ كوتاه‌تر مي‌شود. - ترشح‌ محتوي‌ خون‌ در زمان‌ خروج‌ توپي‌ مخاطي‌ («نمايش‌»). - ترشح‌ مايع‌ زلال‌ (مايع‌ آمينوتيك‌). اين‌ حالت‌ تحت‌ عنوان‌ «پاره‌ شدن‌ (كيسه‌) آب‌» معروف‌ است‌؛ مايع‌ ممكن‌ است‌ به‌ صورت‌ قطره‌قطره‌ يا در حجم‌ زياد از مهبل‌ خارج‌ شود (بسته‌ به‌ موقعيت‌ نوزاد). اهداف‌ درخواست‌ كمك‌ پزشكي‌ يا فراهم‌ كردن‌ شرايط‌ انتقال‌ مادر به‌ بيمارستان‌ اطمينان‌ خاطر دادن‌ به‌ مادر و فراهم‌ كردن‌ شرايط‌ آرامش‌ او 1) يك‌ پزشك‌ يا يك‌ ماما را فرا بخوانيد. اگر فاصله‌ بين‌ انقباضات‌ به‌ سرعت‌ در حال‌ كاهش‌ است‌ يا فاصله‌ بيمارستان‌ تا محل‌ زياد است‌ و نمي‌توان‌ فوراً به‌ آن‌ دسترسي‌ پيدا كرد، با مركز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد و آمبولانس‌ درخواست‌ كنيد. تمام‌ اطلاعات‌ اثرگذار بر روي‌ زايمان‌ و تمام‌ جزييات‌ مكاني‌ را كه‌ مادر قصد دارد در آنجا وضع‌ حمل‌ كند را به‌ افسر كنترل‌ بازگو كنيد. 2) به‌ مادر كمك‌ كنيد تا در وضعيتي‌ كه‌ آرامش‌ بيشتري‌ دارد، بنشينيد يا روي‌ كف‌ اتاق‌ دراز بكشد. در صورت‌ لزوم‌، براي‌ نگه‌ داشتن‌ بدن‌ او، چند بالش‌ يا بالشتك‌ روي‌ كف‌ اتاق‌ قرار دهيد. 3) خونسرد باشيد و مادر را تشويق‌ كنيد كه‌ براي‌ تحمل‌ درد، نفس‌ عميق‌ بكشد يا هر روش‌ ديگري‌ را كه‌ ترجيح‌ مي‌دهد به‌ كار ببرد. ماساژ دادن‌ كمر مادر مي‌تواند فايده‌بخش‌ باشد. زايمان‌: مرحله‌ دوم‌ طي‌ مرحله‌ دوم‌ زايمان‌، نوزاد متولد مي‌شود. در آغاز اين‌ مرحله‌، گردن‌ رحم‌ كاملاً باز است‌ و تمايل‌ شديدي‌ به‌ زور زدن‌ در مادر شكل‌ مي‌گيرد. شما بايد يك‌ محيط‌ تميز و راحت‌ براي‌ زايمان‌ آماده‌ كنيد (مبحث‌ « زايمان‌: مرحله‌ اول‌ » را ببينيد). همچنين‌ بايد اقداماتي‌ را براي‌ حفظ‌ بهداشت‌ و پيشگيري‌ از عفونت‌ به‌ كار ببريد. تعداد افراد حاضر در محل‌ زايمان‌ بايد حداقل‌ باشد اما فردي‌ را كه‌ مادر تمايل‌ به‌ حضور او دارد، خارج‌ نكنيد. مي‌توانيد از يك‌ دوست‌ يا خويشاوند مؤنث‌ كمك‌ بگيريد. زايمان‌ معمولاً به‌طور طبيعي‌ روي‌ مي‌دهد. با اين‌ حال‌، مسؤوليت‌ شما به‌ عنوان‌ يك‌ ارايه‌كننده‌ كمك‌هاي‌ اوليه‌، حفظ‌ راحتي‌ نوزاد و حفاظت‌ از او پس‌ از تولد است‌. پيشگيري‌ از عفونت‌ حفظ‌ بهداشت‌ مناسب‌، قبل‌ و حين‌ زايمان‌، به‌منظور كاهش‌ خطر تماس‌ با عفونت‌ در مادر، نوزاد و خودتان‌، بسيار پراهميت‌ است‌. در صورت‌ امكان‌، احتياطات‌ زير را بايد رعايت‌ كرد: - افراد مبتلا به‌ گلودرد، سرماخوردگي‌ يا ساير بيماري‌هاي‌ عفوني‌ را كاملاً از محل‌ دور كنيد. - ماسك‌ بزنيد تا دهان‌ و بيني‌تان‌ پوشيده‌ باشد. اگر ماسك‌ در اختيار نداريد، مي‌توانيد با بستن‌ تكه‌اي‌ از يك‌ پارچه‌ تميز (مثلاً يك‌ دستمال‌ تميز يا يك‌ باند مثلثي‌ تا شده‌) روي‌ صورت‌ خود، يك‌ ماسك‌ موقت‌ بسازيد. - اگر كت‌ به‌ تن‌ داريد، آن‌ را درآوريد. آستين‌هاي‌ بلند (لباس‌ خود) را به‌ بالا تا بزنيد. در صورت‌ امكان‌، براي‌ پوشاندن‌ لباس‌هاي‌ خود، يك‌ پيشبند پلاستيكي‌ بپوشيد. - به‌ مدت‌ 5 دقيقه‌، دست‌ها و ساعدهاي‌ خود را بشوييد و ناخن‌هايتان‌ را به‌طور كامل‌ بساييد و شستشو دهيد. - در صورت‌ دسترسي‌ از دستكش‌ يكبار مصرف‌ استفاده‌ كنيد. - پس‌ از تولد نوزاد، مجدداً دست‌هاي‌ خود را بشوييد. تشخيص‌ مادر تمايل‌ به‌ زور زدن‌ دارد. - انقباضات‌ قوي‌ و مكرر ناشي‌ از فعاليت‌ رحم‌ - احساس‌ سوزش‌ يا سوختگي‌ در مهبل‌ در اثر كشيدگي‌ ديواره‌ آن‌ - ظاهر شدن‌ سر نوزاد در دهانه‌ مهبل‌ - زايمان‌ سريع‌ بدن‌ نوزاد اهداف‌ اطمينان‌ حاصل‌ كردن‌ از آسايش‌ مادر پيشگيري‌ از عفونت‌ در مادر، نوزاد و خودتان‌ مراقبت‌ از نوزاد طي‌ زايمان‌ و پس‌ از آن‌ احتياط‌! مادر را از خوردن‌ منع‌ كنيد چون‌ خطر استفراغ‌ وجود دارد. اگر تشنه‌ است‌، اجازه‌ دهيد چند جرعه‌ آب‌ بنوشد. - سر يا شانه‌هاي‌ نوزاد را طي‌ زايمان‌ نكشيد. - از بريدن‌ يا كشيدن‌ بند ناف‌ خودداري‌ كنيد. - به‌ (پشت‌) نوزاد ضربه‌ نزنيد. 1) به‌ منظور گرم‌ كردن‌ و جذب‌ مايعات‌ بدن‌، زير مادر را با يك‌ ورقه‌ پلاستيكي‌، روزنامه‌ يا چند حوله‌ بپوشانيد. 2) به‌ مادر كمك‌ كنيد تا در وضعيت‌ راحتي‌ قرار بگيرد؛ وضعيت‌ نيمه‌نشسته‌ كه‌ زانوها بالا آمده‌ باشند، مي‌تواند بهترين‌ حالت‌ باشد. دقت‌ كنيد كه‌ پشت‌ و شانه‌هاي‌ مادر، تكيه‌ مناسبي‌ داشته‌ باشند. 3) اطمينان‌ حاصل‌ كنيد كه‌ ماما يا پزشك‌ در راه‌ است‌. اگر با مركز آمبولانس‌ تماس‌ گرفته‌ شده‌ است‌، كنترل‌ كنيد كه‌ تمام‌ جزييات‌ مهم‌ (مثل‌ تاريخ‌ موردانتظار براي‌ زايمان‌، هرگونه‌ نياز طبي‌ و نام‌ بيمارستاني‌ كه‌ مادر قصد دارد در آنجا زايمان‌ كند) به‌ خدمات‌ آمبولانس‌ منتقل‌ شده‌ باشد. 4) كنترل‌ كنيد كه‌ مادر تمام‌ لباس‌هايي‌ را كه‌ ممكن‌ است‌ با زايمان‌ تداخل‌ كنند، درآورده‌ باشد. در صورتي‌ كه‌ مادر ترجيح‌ مي‌دهد قسمت‌ پايين‌ بدن‌ او پوشيده‌ باشد، اين‌ كار را با يك‌ ملحفه‌ يا پتو انجام‌ دهيد. 5) طي‌ هر انقباض‌، موقعيت‌ سر نوزاد را بررسي‌ كنيد. 6) پس‌ از ظاهر شدن‌ عريض‌ترين‌ قسمت‌ سر نوزاد در دهانه‌ مهبل‌، به‌ مادر توصيه‌ كنيد كه‌ زور زدن‌ را متوقف‌ كند و شروع‌ به‌ نفس‌ زدن‌ كند. 7) اگر پرده‌اي‌ روي‌ صورت‌ نوزاد را پوشانده‌ است‌، با ملايمت‌ آن‌ را كنار بزنيد تا او بتواند به‌طور طبيعي‌ تنفس‌ كند. 8) شانه‌هاي‌ كودك‌ به‌ زودي‌ ظاهر خواهند شد. اجازه‌ بدهيد نوزاد به‌طور طبيعي‌ خارج‌ شود. اين‌ عمل‌، سريع‌ انجام‌ مي‌شود و بايد آماده‌ گرفتن‌ كودك‌ باشيد. 9) نوزاد را از دهانه‌ مهبل‌ بيرون‌ بياوريد. نوزاد را با دقت‌ جابه‌جا كنيد چون‌ نوزادان‌ بسيار لغزنده‌ هستند. نوزاد را به‌ مادر بدهيد و او را روي‌ شكم‌ مادر قرار دهيد. هشدار! اگر بند ناف‌ به‌ دور گردن‌ نوزاد پيچ‌ خورده‌ است‌، ابتدا بايد بررسي‌ كنيد كه‌ آيا شل‌ است‌ يا خير. سپس‌، با دقت‌ بند ناف‌ را از روي‌ سر كنار بزنيد تا نوزاد را در برابر خفگي‌ محافظت‌ كنيد. 10) احتمالاً در اين‌ لحظه‌، نوزاد گريه‌ را آغاز مي‌كند. اگر اين‌ اتفاق‌ رخ‌ نداد، بايد راه‌ تنفسي‌، تنفس‌ و گردش‌ خون‌ را كنترل‌ كنيد؛ آماده‌ باشيد تا در صورت‌ لزوم‌، احياي‌ تنفسي‌ و ماساژ قفسه‌ سينه‌ را آغاز كنيد (مبحث‌ « شيرخوار بي‌هوش‌ » را ببينيد). 11) نوزاد را با يك‌ پارچه‌ تميز خشك‌ كنيد و در يك‌ پتو يا پارچه‌ ديگر بپيچيد و او را به‌ مادر برگردانيد. وقتي‌ مي‌خواهيد كودك‌ را پايين‌ بگذاريد، وي‌ را روي‌ يك‌ سمت‌ بدن‌ قرار دهيد تا هرگونه‌ مايع‌ يا مخاط‌ بتواند به‌ راحتي‌ از بيني‌ يا دهان‌ او تخليه‌ شود. زايمان‌: مرحله‌ سوم‌ در مرحله‌ سوم‌ زايمان‌، ملحقات‌ زايمان‌ (جفت‌ و بند ناف‌) خارج‌ مي‌شوند. اين‌ مرحله‌ معمولاً 30-10 دقيقه‌ پس‌ از تولد نوزاد اتفاق‌ مي‌افتد. هنگامي‌ كه‌ جفت‌ از ديواره‌ رحم‌ جدا مي‌شود، انقباضات‌ بيشتري‌ براي‌ تنگ‌ كردن‌ رگ‌هاي‌ خوني‌ موجود در پوشش‌ رحم‌ و به‌ حداقل‌ رساندن‌ خونريزي‌، رخ‌ مي‌دهد. با وجود متولد شدن‌ نوزاد، مادر همچنان‌ به‌ كمك‌ شما نياز دارد. شما بايد ملحقات‌ زايمان‌ را در يك‌ كيسه‌ پلاستيكي‌ جمع‌ كنيد تا كاركنان‌ گروه‌ پزشكي‌ بتوانند آن‌ را مورد معاينه‌ قرار دهند. نبايد بند ناف‌ را (كه‌ ممكن‌ است‌ همچنان‌ ضربان‌ داشته‌ باشد) تا ورود نيروهاي‌ امداد پزشكي‌ ببريد. در پايان‌ مرحله‌ سوم‌ زايمان‌، بايد مادر را تشويق‌ كنيد كه‌ نوزاد را روي‌ پستان‌ خود قرار دهد و شيردهي‌ به‌ او را آغاز كند. اين‌ كار از طريق‌ تحريك‌ انقباضات‌ رحمي‌، به‌ كاهش‌ خونريزي‌ نيز كمك‌ مي‌كند تشخيص‌ انقباضات‌ خفيف‌ پيش‌ از خروج‌ ملحقات‌ زايمان‌ درجاتي‌ از خونريزي‌ از رحم‌ پس‌ از خروج‌ ملحقات‌ زايمان‌ اين‌ مبحث‌ را هم‌ ببينيد: شوك. اهداف‌ نگه‌ داشتن‌ مادر (و كمك‌ به‌ او) در زمان‌ خروج‌ ملحقات‌ زايمان‌ حفظ‌ ملحقات‌ زايمان‌ هشدار! هنگام‌ خارج‌ شدن‌ ملحقات‌ زايمان‌، بند ناف‌ را نكشيد. حتي‌ پس‌ از خروج‌ ملحقات‌ زايمان‌، بند ناف‌ را نبريد. در صورتي‌ كه‌ پس‌ از جدا شدن‌ جفت‌، رحم‌ به‌ قدر كافي‌ منقبض‌ نشود، ممكن‌ است‌ خونريزي‌ شديد (خونريزي‌ پس‌ از زايمان‌) رخ‌ دهد. به‌ گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ اطلاع‌ دهيد و اقدامات‌ درماني‌ مربوط‌ به‌ شوك‌ را آغاز كنيد 1) هنگامي‌ كه‌ مادر در حال‌ زايمان‌ جفت‌ و بند ناف‌ است‌، به‌ او اطمينان‌ خاطر بدهيد 2) جفت‌ و بند ناف‌ را دست‌ نخورده‌ و ترجيحاً در يك‌ كيسه‌ پلاستيكي‌ نگه‌ داريد. بند ناف‌ را ماما خواهد بريد. ماما همچنين‌ ملحقات‌ زايماني‌ را معاينه‌ مي‌كند تا بررسي‌ كند كه‌ آيا تمام‌ آن‌ خارج‌ شده‌ است‌ يا خير؛ حتي‌ اگر بخش‌ كوچكي‌ از ملحقات‌ زايمان‌ در داخل‌ رحم‌ باقي‌ بماند، ممكن‌ است‌ خونريزي‌ ادامه‌ پيدا كند و عفونت‌ ايجاد شود. 3) مختصري‌ خونريزي‌ پس‌ از خروج‌ جفت‌، طبيعي‌ است‌. ماساژ ملايم‌ شكم‌ مادر (درست‌ در زير ناف‌) به‌ خروج‌ ملحقات‌ زايمان‌، انقباض‌ رحم‌ و توقف‌ خونريزي‌ كمك‌ مي‌كند. 4) آب‌ گرم‌، چند حوله‌ تميز و چند نوار بهداشتي‌ براي‌ مادر مهيا كنيد. در صورت‌ لزوم‌، به‌ وي‌ كمك‌ كنيد تا از آنها استفاده‌ كند. 5) اگر خونريزي‌ از رحم‌ شديد است‌، با مركز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد و آمبولانس‌ درخواست‌ كنيد و اقدامات‌ درماني‌ مربوط‌ به‌ شوك را آغاز كنيد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

حمايت های روانی ((بروز تنش های فردی و اجتماعی در آسيب ديدگان زلزله قابل پيش بينی است))

هر يک از گروه ها نيازهای متفاوتی دارند و هر يک پس از فاجعه زلزله واکنش های متفاوتی از خودشان نشان می دهند . در مورد دسته اول اين واکنش ها ناشی از وضعيت روحی يا در واقع سلامت جسمانی و به هم خوردن روابط اجتماعی و اقتصادی محيطی است بروز تنش های فردی و اجتماعی در آسيب ديدگان و حتی بستگان و گروههای امدادی قابل پيش بينی است و مي توان با تدابيری آنها را کاهش و حتی از بين برد. آنچه مي تواند از ميزان اين تنش ها بکاهد و آرامش را به آسيب ديدگان باز گرداند و انگيزه کار و فعاليت و مشارکت در امور پس از فاجعه را در آسيب ديدگان فراهم آورد رفتار سازمان های امدادرسانی در کنار کميت آن پس از فاجعه است . در واقع تلاش سازمان های امدادی در شناخت و درک اين تنش ها و عوامل تشديد کننده يا کاهش دهنده می تواند مشکل گشا باشد. آگاهی از اين واکنش ها کمک مي کند تا واکنش های روانی آسيب ديدگان و امداد گران را بشناسيد و نحوه برخورد با آنان را در يابيد . در اصل وقوع اين حالت ها مردم را منسجم می کند و به آنها انگيزه می دهد تا با حوادث دست و پنجه نرم کنند. مرحله اول :تماس يا ضربه چند دقيقه پس از حادثه حالت تماس يا ضربه بروز می کنند .در اين مرحله اکثر افراد دچار ترس و وحشت می شوند. در برخی از افراد ترس با حالتی از بهت همراه می شود افراد گيج و درمانده هستند و قدرت انجام هيچ کاری را ندارند . چرا که فرد شاهد يک حادثه آسيب زا همراه با تهديد به مرگ يا آسيب جدی به سلامت جسمانی خود ويا ديگران است . اين حالت به طور معمول گذرا و کوتاه مدت است. مرحله دوم :قهرمان نمايی اين مرحله در ساعت های اوليه وقوع حادثه بروز می کند. واکنش روانی در اين مرحله شامل حالتی است که افراد احساس می کنند بايد کاری انجام دهند . با ديگران ارتباط بر قرار کنند و به طور داوطلبانه در امداد رسانی کمک کنند . برای مثال : اقدام به بيرون آوردن جسدهای عزيزا نشان از زير آوار می کنند و به دفن کردن آنها می پردازند و تا رسيدن نيروها و کمک های امدادی از خارج منطقه بسياری از کارها را خود انجام می دهند . در اين مرحله افراد گستاخانه عمل کرده و به موانع اداری کاری ندارند ممکن است عصبانی و تحريک پذير شوند امدادگران و نيروهای امدادی بايد اين وضعيت افراد را درک کرده و با پذيرش آن به عنوان بخشی از واکنش طبيعی افراد سعی کنند به نحوی هو شمندانه فعاليت های آنها را در جهت مثبت هدايت کنند. در اين مرحله مردم تمايل دارند قهرمانانه و با گذشت و ايثار عمل کنند و اگر اين امداد رسانی به نحو صحيح هدايت شود امداد رسانی مطلوب صورت خواهد گرفت. مرحله سوم :فراموش کردن غم اين مرحله يک تا چند هفته تا چند ماه بعد از واقعه ظاهر می شود افراد اميدوار شده ممکن است حتی آرامش و نشاط پيدا کنند اين مرحله به طور همزمان با رسيدن نيروها و کمک های امدادی حرفه ای يا غير حرفه ای بروز می کند. کمک رساندن به افراد در اين مرحله بسيار مفيد بوده و باعث سرعت در پيدا يش تعادل روانی و جلوگيری از اختلالات روانی عاطفی و حتی جلوگيری از انتقام جويی و بد بينی نسبت به ديگران می شود. مرحله چهارم :مواجه شدن با واقعيت افراد آسيب ديده دوباره روحيه خود را از دست می دهند و نا آرام خسته و در مانده می شوند. ممکن است به اين نتيجه برسند که کمک های رسيده برای آنها کفايت نمی کند و حتی به مقايسه کمک های دريافتی خود با ديگران بپردازند . امدادگران بايد بدانند که افراد در اين مرحله افسرده و مظطرب بوده و احساس تنهايی شديد می کنند و از نظر روانی احتياج به حمايت بيشتری دارند . بنا بر اين ترک فوری منطقه قبل از رسيدگی لازم به نيازهای اجتماعی و روانی آنها را خراب تر خواهد کرد. در اين مرحله مسولان و امدادگران بايد با تدابير خاصي در جهت ايجاد روحيه اميد و اعتماد به نفس در کمک به آسيب ديدگان بکوشند. مرحله پنجم :تجديد سازمان در اين مرحله افراد زندگی خود را باز سازی می کنند و به تدريج درک می کنند که بايد متکی به خود باشند عدم رسيدگی کامل به افراد آسيب ديده در اين مرحله منجر به باقی ماندن احساس ناراحتی و پرخاش و دشمنی درونی خواهد شد . امداد گران و مسولان توزيع کمک ها در چنين شرايطی بايد حداکثر تلاش را به کمک خود مردم در جهت توزيع عادلانه خدمات انجام داده و روند تجديد سازمان توسط خود مردم را با حمايت های همه جانبه آسان نمايند.....ادامه دارد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |

فاجعه تهديدی برای حيات آدمی و خطری اساسی در انهدام بناها و ساختار های اجتماعی

((مقابله با فشار های روانی به هنگام بروز فاجعه )) زمانی که فاجعه رخ می دهد علاوه بر عوارض مادی فاجعه زندگی روز مزه ی آسيب ديده ها نيز مختل شده و سبب وارد شدن فشار های روانی به فرد و جامعه می شود . آسيب ديدگان فاجعه دچار مشکل عمده ای می شوند و واکنش های متفاوتی از خود بروز مي دهند.مسئولان و امداد گران با يستی با تدابير خاصی در جهت ايجاد روحيه ی اميد و اعتماد به نفس به کمک آسيب ديدگان بشتابند و از آنان حمايت کنند .گاهی اوقات آسيب ديدگان بر اثر فشار شديد روانی دچار استرس می شوند که اگر درمان نشوند منجر به اعتياد عده ای از آنان می شود و در نهايت به مصرف داروهای آرام بخش روی می آورند . ساده ترين روش درمان اختلال و واکنش های روانی در با زماند گان سوانح طبيعی تکنيک های رفتاری هستند که توسط کارکنان بهداشتی و امدادگران قابل اجرا و آموزش مي با شد که علاوه بر آن حمايت روانی فردی و گروهی توسط روانشناس و پزشک عمومی نيز ضرورت دارد.

|+| نوشته شده توسط فرهاد شرف پور در و ساعت |